"...mamaklar "

Çok zor... İnsanın kendisini anlatamaması ne kadar zormuş... Karşısındakinin anlamamasından bahsetmiyorum. Anlatamamaktan bahsediyorum. Birisi beni anlamıyorsa, ben yeteri kadar anlatamamışım demektir. A dediğim Ğ anlaşıyor. En zoru ve en imkansızı şeklinde. Bu sefer B diyorsun, Q mu diyor... Yoruldum. Karşımdakide yoruluyor.
İlişkilerde, anlaşılmamak, anlatamamak, anlamamak yani "mamaklar " çoksa, OLMAZ oluyorsun. Niye şartları zorlayalım ki ? Emek mi ? Yoksa zorlamak mı oluyor bu ilişkileri, mamaklar çoğalıyorsa eger :( ... İlişki emek mi ister yoksa kısa yoldan bitiş mi ister ? Zaman herşeyi çözer mi ? Yoksa zaman oyalar mı bizi ? Sonu uzatmanın yolu mudur zaman ? Bence sonu uzatmanın bir aracıdır zaman. Son hep vardır... Zaman diyerek, Sonlar uzaklaşır, beklenir... Hepde birşeyler yiter gider...
Zamana bırakmak her zaman doğru degildir. Yanlışsa sal gitsin diyorum... Olmak zorunda değil herşey, zaman bile bu ilişkinin bitmesini engelleyemez... Sadece uzatır. Zaman sonu uzaklaştır...

Vakit sakinlik vakti...

Çok uzun zaman oldu. Seni çok ihmal ettim. Kendimide ediyorum bu aralar ihmal. Titreyip kendine gelme zamanıdır. Sakinleşmem lazım. Sakin yaşamam lazım...Sakin düşünmem lazım.
Sakinlik vaktidir o vakit...
Çok güzel planlarım var. Onları uygulama zamanıdır. Sakin sakin çiçekleri koklamak zamanıdır. Yürüyüşe çıkma zamanı, güneşlenme, umarsızca boş boş oturma zamanıdır.
Bir gun izin alıp boş boş oturmak istiyorum sahil kenarında. hiçbirşey yapmadan oturacam. Enfazla yapacagım şey ayaklarımı denize sokmak olacak. Fazlası yok. Düşünmeyi ertelemek istiyorum. Şiir yazmak, şarkı sözleri yazmak istiyorum....Düşünmeden, kendiliğinden çıksın istiyorum. Yaşamı kaleme almak , alırken yaşamak... Her hafta en az bir kere yazacam artık eskisi gibi..UYKUM VAR...

Mutlu Yıllar Kuzuma - canıma - tek varlığıma...

Oğlum
Oğlum benim
Hayatımın anlamı
Tutanma kaynağım
Birtanem
Kuzum benimmmm
Seni ne çok seviyorum dediğim zamanlardaki o sıcak bakışın, ve o kafanı sallayışın hep burnumun direğini sızlatacak...

Kimbilir sen büyüyeceksin ve ben bunu görebilecek miyim bilmiyorum... Sana bırakabileceğim sevgim, hatıralarım, hatıralarımız ve belki bu blog kalacak benden sana miras...

6 yaşını bitirmene 2 gün kaldı kuzum benim...
Tanrım ne kadar şanslıyım böyle bir oğlum olduğu için, sana binlerce defa teşekkür ederim... Bu kadar anlayışlı, duygusal, sıcak, olgun ve bir o kadar çocuk, bana hayatı öğreten bir oğlum Ozan olduğu için çok mutluyum....

Annemmmm, birtanemmm seni çok seviyorum canım oğlummmm...
Doğum günün şimdiden kutlu olsun canım oğlum benimmmm....

Senin için herşeyi yaparımmm annem benimmmmm ...

Uyuşuyorum...

Uyuşuyorum...
Son bir haftadır kendimde değilim...
Beynimin uyuşması şu anda sağ tarafımda suratımın hissizliğe vurdu... Baş ağrısı ve yayılan bir uyuşma... Bunu fiziksel olarak hissetmek, bunu hissederken yazmak çok garip...Sanki beynimi ikiye böldüler ve karıncalanma, uyuşma başladı...

Yorgunum çok. İnsanlardan, işten, dert anlatmaktan, dert dinlemekten, çözüm üretmekten, üretememekten,umutlardan, umutsuzluktan, sevinçten, aldatmadan, yalandan, üzüntüden, bıkkınlıktan, yapmacıklıktan yorgunummm.
Yok mu şöyle dürüst insan ya... Ben buyum yerse gelin diyecek karşıma. Çok ucuzladı yaşam.
Herkes karşısındaki salak sanıyor. Sananlar salak aslında. Zeki insanları hafife alıyorlar.
Basıp gitmek istiyorum artık...
İnsanlar ve onların yapmacık gülüşleri beni uyuşturuyor artık ve sıkılıyorum onlardan , onların yaşamlarından, beni içine aldıkları yaşamlardan sıkılıyorum...

Saf dokunulmamış insanlar diliyorum hayatımda... Onlar gelsin bana , onlar benim dostum, arkadaşım, sevgilim olsunlar...

Yılbaşı Suprizi :))) Hoşgeldin Dünyama tekrar !!

Koy ver gitsin hayata diyorum....

10 senedir görüşmediğim bir arkadaşım yılbaşı akşamı beni aradı ... Tanrım ses tanıdık diyorum... Tanıyorum seni diyorum ona. Evet tanıyorsun hem de çok iyi tanıyorsun diyor.Ama ben balık hafıza ses var isim yok. Konuştuk , konuştuk. Benim hakkındaki herşeyden haberdar, benimle ilgili her konuda güncel canım arkadaşım. Nasıl olduğumu bir şekilde hep öğrenmiş...
Ve tabiki hatırladım... Nasıl hatırlamam seni ben nasıllll...!!!

Yılın en güzel haberiydi onu tekrar bulmam. Sanki hiçbirşey yokmuş gibi kaldığımız yerden devam edebilmek. Ne bir sitem, ne bir alıntı olmadan hayata, çok güzel... Nice arkadaşlarım vardır ki çok sevdiğim ama ulaşamadığım ya da ulaşamadığı...

Hala birbirimizi çok güldürebiliyoruz. Gülme krize hala beraber girebiliyoruz... :)))

Çıkma hayatımdan bir daha tamam mı canım benim...

Ondan diyorum dostluklar bakiii... Koy ver gitsin hayata... Hayatın dramlarına...

Evrenede mesaj verdim artık tamam :))

Herkesi çok seviyorum ... :))

BEN SANA MECBURUM ...

BEN SANA MECBURUM

Ben sana mecburum bilemezsin
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.

Ağaçlar sonbahara hazırlanıyor
Bu şehir o eski İstanbul mudur
Karanlıkta bulutlar parçalanıyor
Sokak lambaları birden yanıyor
Kaldırımlarda yağmur kokusu
Ben sana mecburum sen yoksun.

Sevmek kimi zaman rezilce korkuludur
İnsan bir akşam üstü ansızın yorulur
Tutsak ustura ağzında yaşamaktan
Kimi zaman ellerini kırar tutkusu
Bir kaç hayat çıkarır yaşamasından
Hangi kapıyı çalsa kimi zaman
Arkasında yalnızlığın hınzır uğultusu

Fatih'te yoksul bir gramofon çalıyor
Eski zamanlardan bir cuma çalıyor
Durup köşe başında deliksiz dinlesem
Sana kullanılmamış bir gök getirsem
Haftalar ellerimde ufalanıyor
Ne yapsam ne tutsam nereye gitsem
Ben sana mecburum sen yoksun.

Belki haziran da mavi benekli çocuksun
Ah seni bilmiyor kimseler bilmiyor
Bir şilep sızıyor ıssız gözlerinden
Belki Yeşilköy'de uçağa biniyorsun
Bütün ıslanmışsın tüylerin ürperiyor
Belki körsün kırılmışsın telaş içindesin
Kötü rüzgar saçlarını götürüyor

Ne vakit bir yaşamak düşünsem
Bu kurtlar sofrasında belki zor
Ayıpsız fakat ellerimizi kirletmeden
Ne vakit bir yaşamak düşünsem
Sus deyip adınla başlıyorum
İçim sıra kımıldıyor gizli denizlerin
Hayır başka türlü olmayacak
Ben sana mecburum bilemezsin.

Atilla İlhan

Hikaye İşte - Bir Sene ...

Hayatıma gireli bir sene oldu…
Hayatımdan çıkman için kaç sene lazım…?
Tutunmalarım çok uzun oluyor, kopamıyorum. Sen çok küçüktün ve kötüydün, bana çok geç kalmıştın. Ama ben zamanın geç kalmasına bakmadan sana aşık oldum.
Sen ise , içinin yanıklığı ile, aşka çok uzaktın. Sessizlik istiyordun, ama sessiz kalamıyordun. Herşeyi bir bakışın anlatıyordu. Ya da ben mi anlattığını sanıyordum.
Nasıl bir sen yaratmıştım kafamda ki… Senden kopamadım… Oysa sen sen değilken… Sen yoktun aslında. Benim hayalim vardı. Gerçekleri düşündükçe bu aşkın imkansızlığı her seferinde yüzüme vuruyordu. Senin olduğun yerlere gitmek oralarda bulunmak benim için nasıl bir zevkti ama bunu sen asla bilmedin.
İçimi çok acıktın çok, sen asla kitabım değilken, olmazsın kitabım benim, nasıl yaptım seni kitabım anlamadım. Kendim ettim kendim buldum. Mutlu olmak istiyorum ama mutluluk sen değilsin, bunu bana asla veremeyecek kadar donuksun,ruhsuzsun…. Sadece bana karşı sanmıştım bunu, oysaki sen oymuşsun… Benim asla birlikte olmayacağımmışsın…
Çöplüğümde gezersen demiştin, ben çöplüğünde kaybolmak istemiştim senin oysaki … Bunu anlamadın hiçbir zaman ya da anlamak seni korkuttu ya da istemedin. Benim için hep meçhul kalacaksın… Bense bir o kadar açık…
Sen sessizliği sevdin, bense çığlığı … Senin sessizliğin beni dövdü ve bugün bittin…
HoşÇAKAL …
Söz ...