tag:blogger.com,1999:blog-48531263831796411652011-11-27T15:51:11.982-08:00AŞANhttp://www.blogger.com/profile/14957272272138479417noreply@blogger.comBlogger501100tag:blogger.com,1999:blog-4853126383179641165.post-7566373220141949572010-12-26T04:29:00.000-08:002010-12-26T04:30:39.375-08:00Senleyken zamanım durdu<br />Yanında huzurlu bir kedi gibiydim<br />Güvendeydim senin yanında<br />Sığındığım, sevdiğim bir limandın<br /><br />Çok sevdim seni<br />Sonu baştan belli bir ilişkiydi...<br />Herşey yazılmıştı<br />Ve bize diyecek bir söz yoktu<br /><br />Yıprattık çok<br />severken saygıyı yitirdik<br />Sevgiyi ve tutkuyu hiç kaybetmedik ama<br />Sürer mi sürerdi daha walla<br /><br />Hangimiz sağ kalırdık bilmiyorum ama<br />Üzgünüm, senle olamadığım<br />Yapamadığım için için üzgünüm<br /><br />İnsanın içi acır bilir misin ?<br />Haniii taaaa yüreğiii en deriniii<br />O acı her acıdan daha fenadır...<br />Sessiz kalırsın<br /><br />Herşey donar ...<br />Acın bütün bedenine yansır...<br />Öyle acıyor içim...<br />Yok ya tarifi yok bunun<br /><br />Bu acıyı ancak yaşayan bilir...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4853126383179641165-756637322014194957?l=tarcinasan.blogspot.com' alt='' /></div>AŞANhttp://www.blogger.com/profile/14957272272138479417noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4853126383179641165.post-6196650259930146932010-10-31T05:19:00.000-07:002010-10-31T05:40:52.544-07:00<span style="font-family:times new roman;font-size:130%;">Canım acıyor...<br />Biliyorum geçecek bu acı...<br />Şu an çok zor...<br />Bir ay sonra bu acı azalacak.Bu bir ayı nasıl geçirecem... Öyle çok şey var ki içimde söylemek istediğim, bağırmak istediğim.. İlk kez hayatımda, haklı olsam dahi susuyorum.Çünkü, baş edemiyorum. Karşımdaki negatif o kadar büyük ki... Susmak ve yok olmak en iyisi...<br />Yoruldum çok fazla. Çok konuştuk,çok bağırdık, çok haksızlık yaptık, çok ah aldık, çok kızdık, çok kavga ettik, çok seviştik,çok sevdik, çok yalnız kaldık, çok güvenmedik... </span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;">Herşey çok fazla idi...<br />Bu kadar lafı hak etmedim, hakta etmedin... Sen kendinsin, ben kendimim...<br />Değişmiyoruz, değişmeyeceğiz.<br />Hayatımda tanıdığım en büyük yalancı sensin.<br />Bir yalancıyı sevebilir misin deseler öncesinde ? Ne diyorsunuz derdim...<br />En nefret ettiğim şey yalan derdim... Ama seviliyormuş...<br />Unutulacak bu yalancı, Unutulmalı ... Kesin unutulacak...<br />Hayatımda hiç olmamış gibi olacak...<br />Sınırlarımda dahil olamayacak...<br />Onun umurunda , sanmıyorum değil...<br />Küçük daha o, yaşamı yeni tadıyor , küçük ama büyük bir yalancı...<br />Hakkımı helal etmiyorum ona...<br />Bu kadar kimsenin beni üzmesi hakkı değil...<br />Sevgi değerini bilmeden, korkuları ile yaşamı sürdürüyor...<br />Yaşam ise o kadar güzel ki, bütünlüğü seviyorum.<br />Ne düşünürsem o olur...Düşüncem...Kendi sesimi takip etmek... </span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;">Kalbimi dinlemeyeceğim. </span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;">Çünkü iç sesim, mutluluğu hak ettiğimi söylüyor. </span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;">Kalbimi hak eden insanlara kalbimi açıyorum.<br />Beni üzeni uğurluyorum hayatımdan... </span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;">Kendime ödül veriyorum onu uğurluyarak.<br /><br />Sakin, huzurlu , hayatı seven ve yaşamayı seven insanlara kalbimi acıyorum...<br />21 gun sadece üzülecem , 21 gün sonrası agrılarım , acılarım azalacak ve bitecek...<br /><br />Sevgi ve neşe ile yeni hayatımı kucaklıyorum...<br />Ve iç huzuruma kavuşuyorum...<br />Kimseyi mutlu etmek zorunda değilim.<br />Kendimden memnunum ...<br /><br />Herkesi sevip, kucaklıyorum...<br />Mutluluğa ve huzura giden yol için kendi kararımı verdim...<br /><br />Mutlu, huzurlu ve başarılıyım...<br /><br />HoşÇAKAL</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4853126383179641165-619665025993014693?l=tarcinasan.blogspot.com' alt='' /></div>AŞANhttp://www.blogger.com/profile/14957272272138479417noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4853126383179641165.post-58056076625130429262010-09-12T06:53:00.000-07:002010-09-12T07:16:04.965-07:00İstenmemek , red edilmek zor. Hem de çok zor...<br /><br />Kimsenin , kadının , erkeğin kabul edemediği bi durum...<br /><br />Hangi cins olursa olsun, bunu kabul edemiyor. Çemberin içinde kalmaya devam ediyor. O çember daraldıkça, çektiğin acıda artıyor. Hergün seninle ilgilenmemesi koyuyor sana. Bekliyorsun, ümit ediyorsun , ya ararsa diye ... Asla kendine itiraf edemiyorsun. Yok canım mutlaka bir sebebi vardır diyorsun, yalan olduğunu herşeyin bildiğin halde.<br /><br />Bu kadar zor olması ilişkilerin bitmesi, duygusallıktan mı ? Egeodan mı ? Vazgeçilemez olma isteğinden mi ?<br /><br />Senden ayrılmak isteyen kişinin sürekli bahaneleri vardır. Sorularına cevap veremez. Hep seni seviyordur ama ayrılma isteği ya da kararsızlığı sen yüzündendir aslında. Ama hepsi yalan...<br /><br />Yaşamın yalan olduğu kadarda her ilişki yalan...<br /><br />Kelime anlamı yalan nın ; Herhangi bir kişi, topluluk veya kuruma, yanıltmak amacı güdülerek yapılan rol veya doğru olmayan herhangi bir ifadedir.<br /><br />Hıhhh diyorum yanıltma amacı çok hafif kalmış... Yıkma amacı, aldatma, kandırma , umursamamak, hiçe saymak, saklamak, kaçmak vs vs ...<br /><br />Yalandan nefret ettiğim için, karşıma yalanlar ve yalancılar çıkıyor...<br /><br />O kadar erdemli değilim daha, yalancıyıda bagırıma basıp, seni af ediyorum ve senin benim hayatıma gösterdiğin yalanlarla kendimi geliştirmeme yardım ettiğin için sana teşekkür ediyorum diyemiyorum... Değilim o kadar erdemli...<br />Değilim yaaa...<br /><br />Ben daha kendini geliştirmeye çalışan bir insancığım...<br /><br />Haaa birde , ben dürüstüm diyen adiler vardır. Hani dürüstler sana karşı ama en sevdiklerine karşı yalan söylüyorlar. Dürüstlük kisvesi altına sığınmış zavallılar ...<br /><br />Hayatıma giren, beni yalanla avutan, dürüstüm diye geçinip asla cesur olamayan karıca yürekli her insan , size sesleniyorum...<br /><br />Sıkıyosa çıkın karşıma konuşun...<br />Bekliyorum...<br /><br />Ufacık yüreklerinizle, benim kocaman yüreğimi kirletemeyeceksiniz artık...<br /><br />Defolun hayatımdan ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4853126383179641165-5805607662513042926?l=tarcinasan.blogspot.com' alt='' /></div>AŞANhttp://www.blogger.com/profile/14957272272138479417noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4853126383179641165.post-47927026733651568422010-03-19T04:55:00.001-07:002010-09-12T07:16:10.781-07:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_RZurhpBj6Ms/S6NnJ2JL4iI/AAAAAAAAADo/jc9ao5h_h2c/s1600-h/clip_image003.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5450313392898957858" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_RZurhpBj6Ms/S6NnJ2JL4iI/AAAAAAAAADo/jc9ao5h_h2c/s320/clip_image003.jpg" border="0" /></a><br /><div><a href="http://3.bp.blogspot.com/_RZurhpBj6Ms/S6NmlAYFV8I/AAAAAAAAADg/ihu9ltkuRFc/s1600-h/clip_image007.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5450312759990638530" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_RZurhpBj6Ms/S6NmlAYFV8I/AAAAAAAAADg/ihu9ltkuRFc/s320/clip_image007.jpg" border="0" /></a><br /><br /><br /><div><a href="http://1.bp.blogspot.com/_RZurhpBj6Ms/S6NmhFCrWNI/AAAAAAAAADY/3DspODN3er8/s1600-h/clip_image008.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5450312692523555026" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_RZurhpBj6Ms/S6NmhFCrWNI/AAAAAAAAADY/3DspODN3er8/s320/clip_image008.jpg" border="0" /></a> </div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4853126383179641165-4792702673365156842?l=tarcinasan.blogspot.com' alt='' /></div>AŞANhttp://www.blogger.com/profile/14957272272138479417noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4853126383179641165.post-49059802093290707232010-03-19T04:53:00.000-07:002010-09-12T07:16:16.311-07:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_RZurhpBj6Ms/S6Nl69SJW7I/AAAAAAAAADA/53B5jvshhpA/s1600-h/clip_image001.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5450312037605923762" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_RZurhpBj6Ms/S6Nl69SJW7I/AAAAAAAAADA/53B5jvshhpA/s320/clip_image001.jpg" border="0" /></a><br /><div>Bugünlerde kendimden hoşnut değilim...<br />Şimdi Emre Aydın çalıyor...<br />Bensiz sensiz İstanbul’a düşmanım diyor... Paramparça paramparça...<br />En son yoğun bir şekilde bu şarkıyı dinlediğim zamandan 1.5 sene geçmiş. Bu kadar zaman sonra, bu parçayı dinlerken o günleri, o kokuyu duymak, o andaki duyguları ve yaşanılanları hatırlamak ne garip... Sanki dün ... Bir şarkı bunu uyandırabiliyor bana...<br /><br />Yorgunum çok yine... Yine dedim... Ne kotu ya, yine yeniden kötüleri deneyimlemek istemiyorum. Yorgun olmakda istemiyorum, kendimden hoşnutsuz olmakta istemiyorum.<br /><br />Kendimi yaşamak istiyorum , çok iyi bir insan olmak istiyorum, değer görmek istiyorum, sabırlı ve sakin olmak istiyorum, egosuz olmak istiyorum, mutlu olmak istiyorum, karar verebilmek istiyorum, kabullenmek istiyorum, çözümler bulmak istiyorum, güvenmek istiyorum....<br /><br />Kendimi sevmek ve herşeyi sevmek istiyorum...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4853126383179641165-4905980209329070723?l=tarcinasan.blogspot.com' alt='' /></div>AŞANhttp://www.blogger.com/profile/14957272272138479417noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4853126383179641165.post-5370829841653738102009-09-08T22:25:00.000-07:002009-09-08T22:54:29.933-07:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_RZurhpBj6Ms/SqdDDsPIZaI/AAAAAAAAAC0/Ft_hkPsaq8w/s1600-h/santorini11.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5379342010610640290" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_RZurhpBj6Ms/SqdDDsPIZaI/AAAAAAAAAC0/Ft_hkPsaq8w/s320/santorini11.jpg" border="0" /></a><br /><div><a href="http://1.bp.blogspot.com/_RZurhpBj6Ms/SqdCzPNrcmI/AAAAAAAAACs/ifmwOpJe1sQ/s1600-h/santorini11.jpg"></a><br /><br /><div>Olay bu sanırım, Erkek ve kadın olayı belki de evlilik ve ilişkilerde budur... Belki değil öyle bence... Canlı tutmak ve sürekli gelişim hem kendini hem de partneri , ne kadar birlikte vermeye devam ederseniz o kadar ilişkiniz yürüyecektir... Anlayışta çok çok önemli ( Tşkler YP :)))<br />Neden mi ? Okuyun ve görün...<br /><br />Kimileri Ayşe Arman a derki , yalan soyluyor, iyi sex hayatı yok ve sex hayatı yok diye bu yazıları yazıyor. Hala aşık ve sevgili olamaz diyorlar...<br />Oysa ben Ayşe Arman'a yurekten inanıyorum. Sexini, aşkını ve evliliğini canlı tutmak için yazı yolunu seçmiş hayatta. Herkes onun kadar şanslı olmayabilir... Hepimiz evlilik ve ilişkilerde yıldığımız zamanlarda , ondan örnek almamız gerektiğine inanıyorum...<br /><br />Ve bayanlar erkekleri anlamalıyız... Tabiki bizim yanımızda bakacaklar , içleri geçecek... Ama o kadar... Unutmayın....<br /><br />Aşağıda 02.09.2009 da Hürriyet Gazetesine çıkan Ayşe Arman'nın yazısını yayınlıyorum...<br /><br />Sağolun...<br /><br />**********************************************************************************<br />Beyaz pantolonlu kız<br /><br />O, Dubai'den geliyor.<br />Ben Bodrum'dan.<br /><br />Atatürk Havalimanı'nda buluşup, iki sevgili Atina'ya uçacağız.<br />Hayattan tam üç gün çalacağız.<br />Ve kızımızdan.<br />Üç tam gün, tanıdık kimse olmadan etrafta, biz iki sevgili yalnız olacağız.<br />Adanın sokaklarında el ele dolaşacağız.<br />Birbirimizin gözünün içine bakacağız.<br />Kendimize, birbirimizi yeniden hatırlatacağız.<br />Her güzel evin duvarına yaslanıp öpüşüp, koklaşacağız.(O, “Yapma!” diyecek, ben aldırmayacağım!)<br />Esas olanın, ikimiz olduğunun bir kere daha farkına varacağız.<br />Biz yoksak, “mutlu aile” yok.<br />Biz, birbirine dolanmış iki sarmaşığız, kendimizi sulayacağız...<br />Tabii bütün bunları yapabilmemiz uçağı kaçırmamamıza bağlı!<br />Aksi gibi onun uçağı, Dubai'den kalkarken rötar yaptı.<br />Yandık!<br />İstanbul'a bir türlü inemiyor.Atina uçağının kalkmasına da çok az kaldı.Ben uçağın kapısında yüreğim ağzımda bekliyorum.Nasıl bir adrenalin anlatamam.<br />O ne!<br />Telefonum çalıyor, yaşasın, demek indi, diyor ki “Sakın kafana takma, Atina'yı kaçırırsak ilk uçak nereyeyse oraya gideriz!”<br />Bizim ilişkimizin sırlarından biri işte bu: Pozitif tipleriz, kahpe kaderci değiliz, orası olmazsa burası olur, boşveeeer diyebiliyoruz, birbirimizi aşağıya değil, yukarı çekiyoruz.<br />Zaten böyle olunca da işler yolunda gidiyor.<br />Ve işte aşkım, bu düşüncelerimin arasından bana doğru geliyor.Daha doğrusu, omzunda çantası koşuyor...Onu uzaktan görmek bile beni heyecanlandırıyor...Son anda atlıyoruz uçağa...Şimdi nihayet el eleyiz...Her şey, herkes uzaklaşıyor, gerimizde kalıyor...10 yıldır tanıyoruz birbirimizi, 8 yıldır da sevgiliyiz, birlikteyken sadece ikimiziz, dünyanın geri kalanı bizimle birlikte değil, her şey flulaşıyor, hiç kimsenin önemi kalmıyor, bir tek kızım, bir tek onu arıyorum arada bir, keyfi yerinde mi mutlu mu, o kadar... Ne benim ne onun işi umrumuzda...Buna bayılıyorum, bütün etiketlerimizden arınabiliyoruz.Karı- koca bile olmuyoruz.Hele Mikonos uçağına binip de o adaya varınca...Yaşlarımız da küçülüyor.O 48, ben 39 değilim artık.O 25, ben 23?Hey güzel Mikonos...Türklerin ısrarla Mikanos dediği Mikonos...Neden bu adayı bu kadar seviyorum bilmiyorum.Sırt çantalı maceraperest gençler de, kalbur üstü zenginler de burada olduğu için.Herkes açık saçık ve güzel olduğu için.Hoşgörülü bir ada olduğu için.Coğrafyası nefes kestiği için.Estetik yapılar olduğu için.Vespa'ya bindiğimiz için.Yunanlılar Türklere benzediği için.Akdeniz yemeklerine bayıldığımız için.Rüzgârını sevdiğimiz için.Bu adada hep güzel seviştiğimiz için.“Yok ben kullanamam bu motoru, düşerim” diyorum.“Saçmalama, tabii ki kullanırsın” diyor, beni yüreklendiriyor.Aaaaa çok kolaymış!Hahahahahahhahahaha.Vespa'yı kullanıyorum, arkama da sevgilimi atıyorum.Şu anda arkamda oturuyor, belime sarılıyor, boynumu öpüyor, “Yapma! İki seksen şu tepeden aşağı uçacağız!” diyorum, gülüyoruz, rüzgârda sivrisinek sesi çıkararak ilerliyoruz, adanın zikzak yollarında kendimize tenha plajlar arıyoruz.Burada her şey var, gay'lerin plajı, gençlerin plajı, inanın hiç ilginç değiller, herkes alt alta üst üste, tuhaf müzikler dinliyorlar ve kafa sallıyorlar... Sosyetiklerin plajı da ikoncan dolu... Ama keşfedebileceğiniz olağanüstü güzellikte tenha plajlar var, biz onlara takılıyoruz, her gün haritadan birini seçip ona gidiyoruz...Tepelerde küçücük lokantalar buluyoruz.Şarapların bardakla geldiği, bıyıklı Yunanlı kadınların önünüze tak diye enfes balıklar ve salatalar koyduğu üç beş masalı minik yerlere dalıyoruz.Ay bir güzel sarhoş oluyoruz.Sonra sahilde fışır fışır deniz sesinin olduğu bir şezlongda uyuyakalıyoruz.Benim bayıldığım tatil işte bu.Tabii ki bunu yaşamak için illa Mikonos'a gitmeye gerek yok.Ama işte oraya gittik.Lütfen itiraz etmeyin, çıkıntılık yapmayın!Günbatımı için Mikonos'un içinde denize nazır bir yerdeyiz.Mohito içiyoruz.Zamanı geldi, bar bar dolaşıyoruz.Bir kokteyl orada.Bir Carperinia burada.Derken tekilaya geçiyoruz.Biraz absürd bir durum, normalde sevgilinle romantik takılırsın, loş yerlerde şarap falan içersin, tekila içip tempo tutmaya, oturduğun yerde dans etmeye başlamazsın...O daha çok arkadaşlarla yapılır.Biz o haldeyiz.Neşeli ve sarhoş!Tam o sırada, bardan içeri iki kız giriyor.Ama ne kızlar...Birinin pantolonu beyaz...O daha güzel...Beyaz pantolon, çok iddialı bir giysi, hele darsa, hele bedene yapışıyorsa...Üstüne üstlük üzerinde kısa bir bluz varsa...Kalçasına güvenmeyen asla giyemez...Ben mesela hayatım boyunca giyemedim, çok isterdim ama uygun (eşittir kalkık) bir popom yok.Ama giyenleri hep hayranlıkla izledim.“Peki sevgilim bu konuda ne düşünüyor?” diye ona dönerken...Bir de fark ediyorum ki, bardaki bütün erkekler gibi, o da gözlerini dikmiş beyaz pantolona bakıyor...Beni fark edince de diyor ki, “Bak şimdi, bardaki bütün erkekler sessizleşti. Hamle planlıyorlar, birazdan harekete geçecekler. Kız da güzelliğinin farkında...”“Emin misin?”“Tabii, tabii” diyor, “Vücut diline bak...”Gerçekten de kız, bir bira söylüyor, bara yaslanmış hafif öne eğilmiş, poposu barın içindeki bütün erkeklerin ufuk çizgisi dahilinde. Herkes ona bakıyor, pardon poposuna ve evet bir konuda herkes hemfikir:Kalçaları çok güzel.Aman Allah'ım bazen dünyaya, iki güzel meme ya da kalçanın hükmettiğine inanıyorum!Sevgilime diyorum ki, “Bari herkesten önce davranalım, bu kızlarla biz arkadaş olalım, onlarla birlikte eğlenelim...”Üstünkörü bir bakıyor suratıma, sorgulayıcı, tuzak mı kuruyorum acaba?“Ya sonra fikrini değiştirirsen?” diyor.Türkçe açılımı şöyle:“Bak, sonra kıskandım- mıskandım demek yok!”“Merak etme” diyorum, garanti vererek, ona kızlara da tekila ısmarlamasını öneriyorum.Bazı kadınlar, haddinden fazla güzel kadınları yok saymayı tercih eder, ben onlardan değilim, başa çıkabilmek için onlarla oyun oynamayı tercih ederim...Ve sevgilim onlara da tekila ısmarlıyor.Çok hoşlarına gidiyor.Süper! Barın en güzel kızları bizimle takılıyor.Sevgilim de gülüyor, kızlarla sohbet ediyor.Onun benimle birlikte olması, güzel kadınları fark etmesine, onlarla sohbet etmesine engel değil. Gerçi çoook derinden hafif bozulmuyor da değilim, beyaz pantolona gösterdiği ilginin yoğunluğuna. Bir tekiladır...İkinci tekiladır...Üç tekiladır...Gülüyoruz, eğleniyoruz...Aman Allah'ım ne oluyor orada?!Sevgilim, beyaz pantolondan sigara alıyor, birlikte bırakmıştık, uzun zamandır içmiyordu. Babamın ölümünde elim sigaraya gitmişti de bana “Aklından bile geçirme!” bakışı atmıştı...Ama şimdi...Bu bir şaka galiba!Aaa bakar mısın, kızdan aldığı sigaradan bir fırt çekti, resmen içiyor...En inanılmazı da...Bana da ikram ediyor, “Sen de ister misin?”Babamın ölümünde, “Sakın içme, bir tane içtin mi yeniden başlarsın” diyen adam bunu yapıyor...Tepki göstermiyorum... Sanki çok normal bir şeymiş gibi bir fırt çekiyorum.Hoşuma gitmiyor, tadı ve kokusu kötü geliyor.Ama tabii durum çok eğlenceli... Ne mi yapıyorum?Birkaç alternatifim var:1- Kıyameti koparabilirim.2- “Siz erkekler hepiniz aynısınız!” diyebilirim3- Ya da “Salaklık bende. Baştan bu oyuna girmeyecektim!”4- Oradan çekip gidebilirim.5- Elimdeki tekilayı kızın kafasına atabilirim, aynı anda şöyle bağırabilirim: “Hep senin yüzünden! Neden bu kadar güzelsin!”Ama bütün bu seçeneklerde de sevgilimin kendisini bana kapamasına sebep olacağım kesin.Oysa onun hem sevgilisi hem de arkadaşı olmak istiyorum.Güldüm geçtim tabii.“İnsan doğası bu!” dedim.Dikkatinizi çekerim, “erkek doğası” demiyorum, “insan doğası.”Güzel olan her şey, çocuklar gibi, bir süreliğine ilgimizi çekiyor.Ama hayat, sadece bununla geçmiyor.Güzellik yetmiyor.Ertesi gün, Mikonos'un daracık sokaklarında, yine el ele yürürken, uzaktan dünkü kızları görmeyelim mi?“Bak” diyorum, “Senin beyaz pantolonlu...”“Aman, boşver gidelim” diyor, “Gündüz ve içkisiz hiçbiri çekilmez!”Kulağına eğilip “Alçak!” diye fısıldıyorum.“Kızı kullandın, bir peçete gibi buruşturup attın!”</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4853126383179641165-537082984165373810?l=tarcinasan.blogspot.com' alt='' /></div>AŞANhttp://www.blogger.com/profile/14957272272138479417noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4853126383179641165.post-7406625047704997382009-05-17T13:54:00.000-07:002009-05-17T14:10:21.819-07:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_RZurhpBj6Ms/ShB9J4P7vKI/AAAAAAAAACk/082v0YmkL0A/s1600-h/rrrrr.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5336903167105547426" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 202px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_RZurhpBj6Ms/ShB9J4P7vKI/AAAAAAAAACk/082v0YmkL0A/s320/rrrrr.JPG" border="0" /></a> <div><div> </div><div>Çok zor... İnsanın kendisini anlatamaması ne kadar zormuş... Karşısındakinin anlamamasından bahsetmiyorum. Anlatamamaktan bahsediyorum. Birisi beni anlamıyorsa, ben yeteri kadar anlatamamışım demektir. A dediğim Ğ anlaşıyor. En zoru ve en imkansızı şeklinde. Bu sefer B diyorsun, Q mu diyor... Yoruldum. Karşımdakide yoruluyor.<br />İlişkilerde, anlaşılmamak, anlatamamak, anlamamak yani "mamaklar " çoksa, OLMAZ oluyorsun. Niye şartları zorlayalım ki ? Emek mi ? Yoksa zorlamak mı oluyor bu ilişkileri, mamaklar çoğalıyorsa eger :( ... İlişki emek mi ister yoksa kısa yoldan bitiş mi ister ? Zaman herşeyi çözer mi ? Yoksa zaman oyalar mı bizi ? Sonu uzatmanın yolu mudur zaman ? Bence sonu uzatmanın bir aracıdır zaman. Son hep vardır... Zaman diyerek, Sonlar uzaklaşır, beklenir... Hepde birşeyler yiter gider...<br />Zamana bırakmak her zaman doğru degildir. Yanlışsa sal gitsin diyorum... Olmak zorunda değil herşey, zaman bile bu ilişkinin bitmesini engelleyemez... Sadece uzatır. Zaman sonu uzaklaştır...</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4853126383179641165-740662504770499738?l=tarcinasan.blogspot.com' alt='' /></div>AŞANhttp://www.blogger.com/profile/14957272272138479417noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4853126383179641165.post-53146872804401711172009-05-15T16:15:00.000-07:002009-05-15T16:26:21.190-07:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_RZurhpBj6Ms/Sg36C_a6t9I/AAAAAAAAACU/4ExiDnqZu1g/s1600-h/IMG_0947.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5336196062794921938" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_RZurhpBj6Ms/Sg36C_a6t9I/AAAAAAAAACU/4ExiDnqZu1g/s320/IMG_0947.JPG" border="0" /></a><br /><div>Çok uzun zaman oldu. Seni çok ihmal ettim. Kendimide ediyorum bu aralar ihmal. Titreyip kendine gelme zamanıdır. Sakinleşmem lazım. Sakin yaşamam lazım...Sakin düşünmem lazım.<br />Sakinlik vaktidir o vakit...<br />Çok güzel planlarım var. Onları uygulama zamanıdır. Sakin sakin çiçekleri koklamak zamanıdır. Yürüyüşe çıkma zamanı, güneşlenme, umarsızca boş boş oturma zamanıdır.<br />Bir gun izin alıp boş boş oturmak istiyorum sahil kenarında. hiçbirşey yapmadan oturacam. Enfazla yapacagım şey ayaklarımı denize sokmak olacak. Fazlası yok. Düşünmeyi ertelemek istiyorum. Şiir yazmak, şarkı sözleri yazmak istiyorum....Düşünmeden, kendiliğinden çıksın istiyorum. Yaşamı kaleme almak , alırken yaşamak... Her hafta en az bir kere yazacam artık eskisi gibi..UYKUM VAR...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4853126383179641165-5314687280440171117?l=tarcinasan.blogspot.com' alt='' /></div>AŞANhttp://www.blogger.com/profile/14957272272138479417noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4853126383179641165.post-32759223776386430732009-03-18T14:27:00.000-07:002009-03-18T14:34:21.493-07:00Oğlum<br />Oğlum benim<br />Hayatımın anlamı<br />Tutanma kaynağım<br />Birtanem<br />Kuzum benimmmm<br />Seni ne çok seviyorum dediğim zamanlardaki o sıcak bakışın, ve o kafanı sallayışın hep burnumun direğini sızlatacak...<br /><br />Kimbilir sen büyüyeceksin ve ben bunu görebilecek miyim bilmiyorum... Sana bırakabileceğim sevgim, hatıralarım, hatıralarımız ve belki bu blog kalacak benden sana miras...<br /><br />6 yaşını bitirmene 2 gün kaldı kuzum benim...<br />Tanrım ne kadar şanslıyım böyle bir oğlum olduğu için, sana binlerce defa teşekkür ederim... Bu kadar anlayışlı, duygusal, sıcak, olgun ve bir o kadar çocuk, bana hayatı öğreten bir oğlum Ozan olduğu için çok mutluyum....<br /><br />Annemmmm, birtanemmm seni çok seviyorum canım oğlummmm...<br />Doğum günün şimdiden kutlu olsun canım oğlum benimmmm....<br /><br />Senin için herşeyi yaparımmm annem benimmmmm ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4853126383179641165-3275922377638643073?l=tarcinasan.blogspot.com' alt='' /></div>AŞANhttp://www.blogger.com/profile/14957272272138479417noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4853126383179641165.post-48525200278956735022009-02-16T14:26:00.000-08:002009-02-16T14:37:36.699-08:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_RZurhpBj6Ms/SZnqpA41YHI/AAAAAAAAACM/PRE2TAPs7JM/s1600-h/ASAN.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5303528026539384946" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 203px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_RZurhpBj6Ms/SZnqpA41YHI/AAAAAAAAACM/PRE2TAPs7JM/s320/ASAN.JPG" border="0" /></a><br /><div>Uyuşuyorum...<br />Son bir haftadır kendimde değilim...<br />Beynimin uyuşması şu anda sağ tarafımda suratımın hissizliğe vurdu... Baş ağrısı ve yayılan bir uyuşma... Bunu fiziksel olarak hissetmek, bunu hissederken yazmak çok garip...Sanki beynimi ikiye böldüler ve karıncalanma, uyuşma başladı...<br /><br />Yorgunum çok. İnsanlardan, işten, dert anlatmaktan, dert dinlemekten, çözüm üretmekten, üretememekten,umutlardan, umutsuzluktan, sevinçten, aldatmadan, yalandan, üzüntüden, bıkkınlıktan, yapmacıklıktan yorgunummm.<br />Yok mu şöyle dürüst insan ya... Ben buyum yerse gelin diyecek karşıma. Çok ucuzladı yaşam.<br />Herkes karşısındaki salak sanıyor. Sananlar salak aslında. Zeki insanları hafife alıyorlar.<br />Basıp gitmek istiyorum artık...<br />İnsanlar ve onların yapmacık gülüşleri beni uyuşturuyor artık ve sıkılıyorum onlardan , onların yaşamlarından, beni içine aldıkları yaşamlardan sıkılıyorum...<br /><br />Saf dokunulmamış insanlar diliyorum hayatımda... Onlar gelsin bana , onlar benim dostum, arkadaşım, sevgilim olsunlar...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4853126383179641165-4852520027895673502?l=tarcinasan.blogspot.com' alt='' /></div>AŞANhttp://www.blogger.com/profile/14957272272138479417noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4853126383179641165.post-69002730914310127622009-01-12T12:11:00.000-08:002009-01-12T12:19:16.841-08:00Koy ver gitsin hayata diyorum....<br /><br />10 senedir görüşmediğim bir arkadaşım yılbaşı akşamı beni aradı ... Tanrım ses tanıdık diyorum... Tanıyorum seni diyorum ona. Evet tanıyorsun hem de çok iyi tanıyorsun diyor.Ama ben balık hafıza ses var isim yok. Konuştuk , konuştuk. Benim hakkındaki herşeyden haberdar, benimle ilgili her konuda güncel canım arkadaşım. Nasıl olduğumu bir şekilde hep öğrenmiş...<br />Ve tabiki hatırladım... Nasıl hatırlamam seni ben nasıllll...!!!<br /><br />Yılın en güzel haberiydi onu tekrar bulmam. Sanki hiçbirşey yokmuş gibi kaldığımız yerden devam edebilmek. Ne bir sitem, ne bir alıntı olmadan hayata, çok güzel... Nice arkadaşlarım vardır ki çok sevdiğim ama ulaşamadığım ya da ulaşamadığı...<br /><br />Hala birbirimizi çok güldürebiliyoruz. Gülme krize hala beraber girebiliyoruz... :)))<br /><br />Çıkma hayatımdan bir daha tamam mı canım benim...<br /><br />Ondan diyorum dostluklar bakiii... Koy ver gitsin hayata... Hayatın dramlarına...<br /><br />Evrenede mesaj verdim artık tamam :))<br /><br />Herkesi çok seviyorum ... :))<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4853126383179641165-6900273091431012762?l=tarcinasan.blogspot.com' alt='' /></div>AŞANhttp://www.blogger.com/profile/14957272272138479417noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4853126383179641165.post-63166560153700254422009-01-09T12:49:00.000-08:002009-01-09T12:57:24.639-08:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_RZurhpBj6Ms/SWe56xPKxSI/AAAAAAAAAB8/U3402G8tEJ8/s1600-h/28449177qc5ye2eu6[1].jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5289400706670445858" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 274px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_RZurhpBj6Ms/SWe56xPKxSI/AAAAAAAAAB8/U3402G8tEJ8/s320/28449177qc5ye2eu6%5B1%5D.jpg" border="0" /></a><br /><div>BEN SANA MECBURUM </div><br /><div></div><br /><div>Ben sana mecburum bilemezsin<br />Adını mıh gibi aklımda tutuyorum<br />Büyüdükçe büyüyor gözlerin<br />Ben sana mecburum bilemezsin<br />İçimi seninle ısıtıyorum. </div><br /><div><br />Ağaçlar sonbahara hazırlanıyor<br />Bu şehir o eski İstanbul mudur<br />Karanlıkta bulutlar parçalanıyor<br />Sokak lambaları birden yanıyor<br />Kaldırımlarda yağmur kokusu<br />Ben sana mecburum sen yoksun. </div><br /><div><br />Sevmek kimi zaman rezilce korkuludur<br />İnsan bir akşam üstü ansızın yorulur<br />Tutsak ustura ağzında yaşamaktan<br />Kimi zaman ellerini kırar tutkusu<br />Bir kaç hayat çıkarır yaşamasından<br />Hangi kapıyı çalsa kimi zaman<br />Arkasında yalnızlığın hınzır uğultusu </div><br /><div><br />Fatih'te yoksul bir gramofon çalıyor<br />Eski zamanlardan bir cuma çalıyor<br />Durup köşe başında deliksiz dinlesem<br />Sana kullanılmamış bir gök getirsem<br />Haftalar ellerimde ufalanıyor<br />Ne yapsam ne tutsam nereye gitsem<br />Ben sana mecburum sen yoksun. </div><br /><div><br />Belki haziran da mavi benekli çocuksun<br />Ah seni bilmiyor kimseler bilmiyor<br />Bir şilep sızıyor ıssız gözlerinden<br />Belki Yeşilköy'de uçağa biniyorsun<br />Bütün ıslanmışsın tüylerin ürperiyor<br />Belki körsün kırılmışsın telaş içindesin<br />Kötü rüzgar saçlarını götürüyor </div><br /><div><br />Ne vakit bir yaşamak düşünsem<br />Bu kurtlar sofrasında belki zor<br />Ayıpsız fakat ellerimizi kirletmeden<br />Ne vakit bir yaşamak düşünsem<br />Sus deyip adınla başlıyorum<br />İçim sıra kımıldıyor gizli denizlerin<br />Hayır başka türlü olmayacak<br />Ben sana mecburum bilemezsin. </div><br /><div></div><br /><div><strong>Atilla İlhan</strong><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4853126383179641165-6316656015370025442?l=tarcinasan.blogspot.com' alt='' /></div>AŞANhttp://www.blogger.com/profile/14957272272138479417noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4853126383179641165.post-63483800722181178992008-12-10T11:07:00.000-08:002008-12-27T02:05:52.537-08:00Hayatıma gireli bir sene oldu…<br />Hayatımdan çıkman için kaç sene lazım…?<br />Tutunmalarım çok uzun oluyor, kopamıyorum. Sen çok küçüktün ve kötüydün, bana çok geç kalmıştın. Ama ben zamanın geç kalmasına bakmadan sana aşık oldum.<br />Sen ise , içinin yanıklığı ile, aşka çok uzaktın. Sessizlik istiyordun, ama sessiz kalamıyordun. Herşeyi bir bakışın anlatıyordu. Ya da ben mi anlattığını sanıyordum.<br />Nasıl bir sen yaratmıştım kafamda ki… Senden kopamadım… Oysa sen sen değilken… Sen yoktun aslında. Benim hayalim vardı. Gerçekleri düşündükçe bu aşkın imkansızlığı her seferinde yüzüme vuruyordu. Senin olduğun yerlere gitmek oralarda bulunmak benim için nasıl bir zevkti ama bunu sen asla bilmedin.<br />İçimi çok acıktın çok, sen asla kitabım değilken, olmazsın kitabım benim, nasıl yaptım seni kitabım anlamadım. Kendim ettim kendim buldum. Mutlu olmak istiyorum ama mutluluk sen değilsin, bunu bana asla veremeyecek kadar donuksun,ruhsuzsun…. Sadece bana karşı sanmıştım bunu, oysaki sen oymuşsun… Benim asla birlikte olmayacağımmışsın…<br />Çöplüğümde gezersen demiştin, ben çöplüğünde kaybolmak istemiştim senin oysaki … Bunu anlamadın hiçbir zaman ya da anlamak seni korkuttu ya da istemedin. Benim için hep meçhul kalacaksın… Bense bir o kadar açık…<br />Sen sessizliği sevdin, bense çığlığı … Senin sessizliğin beni dövdü ve bugün bittin…<br />HoşÇAKAL …<br />Söz ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4853126383179641165-6348380072218117899?l=tarcinasan.blogspot.com' alt='' /></div>AŞANhttp://www.blogger.com/profile/14957272272138479417noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4853126383179641165.post-11821350955114385082008-11-30T14:36:00.000-08:002008-12-27T02:05:59.813-08:00Herşey eşsiz...<br />Herşey tek,<br />Her dokunuş,<br />Her bakış,<br />Her nefes alış,<br />Her konuşma,<br />Her seviş,<br />Her arkadaşlık,<br />Her olay,<br />Herşey tek ve eşsiz...<br />Asla biri birine benzemiyor...<br />Herşey çok güzel ondan...<br />Herşeyin eşi ve benzeri yok...<br />Tek ve özel..<br />Her parmak izinin tek olduğu gibi...<br />Herşey eşsiz...<br />Hiçbirşey ama hiçbirşey aynı değil...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4853126383179641165-1182135095511438508?l=tarcinasan.blogspot.com' alt='' /></div>AŞANhttp://www.blogger.com/profile/14957272272138479417noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4853126383179641165.post-3766565108680100152008-11-30T12:21:00.000-08:002008-12-27T02:06:06.980-08:00Sonunda bugün Issız Adam filmine gittim...<br /><br />Çok az kişi beğenmediğini söylemişti. Beğenmeyenlerde erkeklerdi hep nedense... Her erkekde kendinden birşeyler bulmuş filimde ne enteresan ki !!!! <br />İzleme diyenler oldu... Mutlaka git diyenler oldu... Gitme çok üzülürsün dediler... Sonunda gittim bugün...<br /><br />Tüm yorumlarımı söylemeden önce ... Filmin sonunda aklımdan ilk geçen ; BETER OLSUN ... idi ...<br /><br />Filmi bilmeden muziklerini bilerek gittim en başta... Şu anda bunu yazarken bile, fonda "Anlamazdın" çalıyor... :(<br /><br />Filmi çok sevdim. Neden mi ? Birçok duyguyu bana bir anda yaşatan bir şey, bir nesne, bir insan olmamıştı uzun zamandır. Hem içimi ısıttı film hem de bir o kadar acıttı en derinlerimi... Hala sızlıyor içim :(<br /><br />Neyini sevdim bu film ? Müziklerini, kurgusunu özelliklede çekimleri çok sevdim... Issız Adam nasıl filmde küçüldüğünü gösteren bir sahne var ... Aşağıdan çekilmiş bir kare, binaların arasında nasıl küçüçük olduğunu ve duygularınında o anda . Onun gibi kareler çok hoştu.<br /><br />İstanbul'u ne kadar özlediğimi fark ettim.<br />Aşkı özlediğimi fark ettim.<br />Kalpsizleri hatırladım.<br />Eskileri özledim.<br />Sıcacık duyguları hatırladım.<br />Kullanıldığımı anladım.<br />Duygularımla çok oynanılmış onu anladım.<br /><br />Şunu bir kere daha anladım ki; biz kadınlar duygular erkekler ise güdüleri ile hareket ediyorlar.<br />Kadınlar, erkekleri çok iyi tanısalar dahi, duygularına hep yenik düşmeye mahkumlar. Erkeklerde bunun sefasını sürmeye...<br /><br />Yalnız bir gün ;<br />Erkeklerin bilmediği tek bir nokta var ki; azda olsa duyguları ve güdülerini aynı anda yürüten azınlık bir erkek kesimi var. Ve kadınlar onları istiyorlar ve onlarla mutlu oluyorlar.<br />Ve bilmiyorlar ki; kadınlarda birgün onlar gibi yaşamayı tam anlamıyla öğrenirlerse, tüm erkekler mutsuz olacaklar. Çünkü, kadınları kendileri gibi görmek asla onların hoşuna gitmiyor ve gitmeyecek...<br />Ve bilmiyorlar ki ; Bu kadar AH lar , AH olarak kalmayacak...<br />Ve bilmiyorlar ki ; Onlar hep ıssız kalacaklar....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4853126383179641165-376656510868010015?l=tarcinasan.blogspot.com' alt='' /></div>AŞANhttp://www.blogger.com/profile/14957272272138479417noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4853126383179641165.post-30562898179584338792008-11-24T23:16:00.000-08:002008-11-24T23:24:55.550-08:00İlişkileri sanırım hiçbir zaman çözemeyeceğim.Tam anladım bir ilişki boyle olmalıymış derken, doğru olmadığını farketmek, butun deger yargılarınızı sokup atıyor.Hadi bakalım , baştan başlıyorsunuz.<br />İlişki nedir ? İki insanın birbirinin duygularına ve değerlerini anlayış göstermesi ve sevgi ile karşılaması mıdır ?<br />Nereye kadar peki ? Kişiler birbilerinden hic mi sıkılmayacaklar ? Tek eşilik var mıdır ?<br />Yoksa bir utopya mıdır ?<br /><br />Bana gore toplum baskısından ötürü tek eşlilik vardır.Yoksa bizler doğamızda hayvan olduğumuzdan, cinselliğe hayvanlar gibi yaşamak istiyoruz.Bir dönem sonrada , aldatmalar dediğimiz hayvani duygularımız cıkıyor su yüzüne... İnsanlardan hep duyduğum eşimi seviyorum ama... ne aması yaaa.. Olmaz diyordum , hem sevip hem aldatmak nasıl olur diyordum ... Goruyorum ki oluyormus... O kadar cok cevremizde örnek var ki... İnsanlar belli bir donemden sonra aynı ten , aynı noktalar , aynı dudaklar sıkılıyorlar...Kesfedecekleri nokta kalmıyor eşlerinin vucutlarında boylece yeni arayışlara giriyorlar. Hemde eşlerinden de kopmak istemiyorlar taa ki basılana kadar ....<br /><br />İlişkiler emek istiyor ve yoruyor insanı . Çabalamak gerekiyor.Bunun içinde yeterli enerjinin vucudunuzda olması lazım.Erkekler bu çabalama konusunda hep kadınlara guvendikleri için , burda pek bir eylemleri soz konusu olmuyor .Kadına iş duşuyor yine herseyde oldugu gibi .<br />Yuvayı dişi kuş yapar diye bir atasozumuz var ya .Buna benim bir ekim var, Yuvayı yapanda yıkan da dişi kuştur. Hiçbir erkekde buyuk kararlar alacak yurek olmadıgı için, evliliğin baslamasına etkende bitirmesine kadın karar verir.<br /><br />68 ve sonrası dogumlara iki nesil arasında sıkıştırılmış olarak bakıyorum.Hem bir o kadar ozgur hem bir o kadar da kapalıyız yaşamın renklerine...Annelerimize , babalarımıza bizlere karışmamalarını soylerken , sizler gibi biz değiliz diye bagırırken , ilişkilerimizi özellikle onların bize öğrettiği şekilde yaşamaya çalışırız.Cunku cinsellik oyle baskı altındadır ki bu nesilde yaşamayı suç olarak gorurler , yaşamak icinde saçma sapan şeyler yapalar.<br /><br /><br />Bir ilişkide o bekleme devresi nedir ya ? Ay arayacak mı ay neden yazmadı ? Bana kapris mi yapıyor ay ay ay<br />Ayyyy yaniii... İnsanlar kendilerine eziyet etmeyi seviyorlar(uz ) sanırım.Seni aramayanı sende arama , yazma yani demi..Yok yok oyle değil , neden acaba aramadı ? Benim hakkımda ne dusunuyor ?<br /><br />Hiçbirinin önemi yok aslında... Ne hissettiriliyorsa o dur...<br /><br />Tek önemli olan kendimiz...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4853126383179641165-3056289817958433879?l=tarcinasan.blogspot.com' alt='' /></div>AŞANhttp://www.blogger.com/profile/14957272272138479417noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4853126383179641165.post-73012789892994623892008-09-14T13:05:00.001-07:002008-12-27T02:24:38.542-08:00<p>Ozan'nın hayali kahramanları ya da ben hayali olduklarını sanıyorum :)</p><p>Agit</p><p>Sümüt</p><p>Anvin ...</p><p>Hoş geldiniz aramıza :) Uzun zamandır varlarda. Anvin yeni katıldı.</p><p>*********************************************************************</p><p>Ozan'nın elinde kendi nufus kağıdı vardır;</p><p>Ozan ; Anneanne bak nüfus numaram der</p><p>Anneanne ; aaa bakayım oğlum, bak der 18 yaşına gelince burda fotoğrafın olacak senin</p><p>Ozan ; aaaa kendiliğinden mi çıkacak fotoğraf </p><p>:)</p><p>**********************************************************************</p><p>Anneanne ; Çok yedim ufff karnım ağrıyor ...</p><p>Ozan ; eee niye yiyorsun o zaman hala :)</p><p>**********************************************************************</p><p>Ozan ve arkadaşının yazlıkta kedileri kaybolmuştur. Ozan ve arkadaşı bir kağıdın üstüne kedilerinin resimlerini çizerler. Ozan dedesine, "Kayıp Aranıyor " yazdırır. Altına kendisini OZAN yazar. Ve yazlık sitede değişik yerlere asarlar.</p><p>O sırada bunları gören bir komşu ,</p><p>Komşu ; Ozan bizim fareyide arasanıza der .</p><p>Ozan ; Hem fareyi öldürmek istiyorsunuz hem de kayıp ilanı istiyorsunuz. Ben anlamadım der :)</p><p>******************************************************************************</p><p>Ozan; Anne Sena büyünce değişecek mi ?</p><p>Anne ; Tabi oğlum</p><p>Ozan ; Bende değiseceğim </p><p>Anne ; Ewt</p><p>Ozan ; Ya o zaman Senayı begenmezsem :)</p><p>******************************************************************************</p><p>Seni yüzyıllar kadar seviyorum Annneee... ( Ozan )</p><p>******************************************************************************</p><p>Yıllar oldu anneannemlerde kalıyorum ( Sadece kalmaya başlayalı 2 ay olmuştur bu arada )</p><p>******************************************************************************</p><p>Yarından ve dünden sonra anne gelecek misin ? ( Zaman kavramımız ile ilgili sorunlarımız var )</p><p>:)*****************************************************************************</p><p>Annesi (ben ) : Ozanım oğlum olduğun için sana çok teşekkür ederim. </p><p>Ozan : Sen karnına teşekkür et. O beni doğurdu :) ( 23.12.2008)</p><p>******************************************************************************</p><p>Ozan ; Baba, hafta sonu senin ile yapmam için, anneannem ödev verdi. </p><p>Sevgi mi önemlidir ? Ödev mi önemlidir ?</p><p>Deyip babasını dumur etmiştir...</p><p>Babasıda tabiki sevgi oğlum , gel sana sarılayım demiştir. ( 26.12.2008)</p><p>*********************************************************************************</p><p></p><p></p><p></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4853126383179641165-7301278989299462389?l=tarcinasan.blogspot.com' alt='' /></div>AŞANhttp://www.blogger.com/profile/14957272272138479417noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4853126383179641165.post-60485208823099757072008-09-14T12:58:00.000-07:002008-11-24T23:25:08.182-08:00<blockquote><br /></blockquote>Çok uzun zaman oldu... Ne yazmaya ne de düşünmeye fırsatım olmadı. Acele yaşadım ve yaşamay devam ediyorum sanırım bir ay daha acele yaşayacağım...<br />Sonra dinginlik dönemim başlar. Kışın o güzel soğugunu içime çekerim...Her mevsimi sever ve her mevsimi özlerim, insanları özlediğim gibi... Her mevsimin yarı bir dokunuşu vardır ruhunuza...Alır götürür sizi uzaklara... Kışın bereler,eldivenler takıp dışarı çıkmayı... Oyy çok üşüdüm deyip, sıcak arkadaşların evine girip, sıcacık sohbetler yapmak çok güzelll yaa... Nasıl özlemişim kışı ben...<br />Yağmurunu, çamurunu, karını,buzlanmasını herşeyini özledim kışım benim... Yuvamın sıcaklığını içime vuran kışım gel artık hadi gelll de özlemim bitsin benimde , seni yaşamak istiyorum doya doya ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4853126383179641165-6048520882309975707?l=tarcinasan.blogspot.com' alt='' /></div>AŞANhttp://www.blogger.com/profile/14957272272138479417noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4853126383179641165.post-83051575242023364912008-08-08T13:45:00.000-07:002008-08-08T13:57:55.162-07:00Bir dönemki bu dönem, aynı yaşamları olan bir dönem...<br />Kendileri farklarına varmasalar dahi, konuşmaları, hayata bakışları ,ilişkiler hakkındaki değer yargıları hepsi aynı...<br />Hayatı, an olarak düşünen ve eğlenmeye bakan bir yaş grubu...<br /><br />Eğlenelim, sevişelim ama sorumluluk yok... Ki buna prim veren bir grup olduğuna göre onların bu taleplerin olması normal.<br />Bana göre ne prim vereni ne de onların yaşantıları hak değil, yaşam değil... Kendileri yaşamların yerlerinde bıraktıkları acıları, farklı insanlardan çıkarıyorlar. İnanıyorum ki, bunu istemiyorlar iç nefislerinde, bu yaşam onların tercihleri değil. Onlara sunulmuş bir yaşam... Değerlerini sorsam ne diye ? Çoğunun cevap veremeyeceğini biliyorum. Hiç sormamışlardır kendilerine bile hayattaki değerlerim ne diye... Sadece yaşamak ve sevişmek. Hukuksal, siyasal , toplumsal kaygıları varmış gibi gelsede, kültürlü gözüken budalalar demek geliyor içimden ama demeyeceğim.<br /><br />Yaşamı bunlar kırıntısız yaşamak isterler, kırıntılar onlara göre değildir. Oysaki elimizde kırıntılar olmasa ne yapardık ki yaşamdan kalan. Bütünüde istemezler, kırıntıyıda, Gelip geçmek onlara göredir. Gelsin, geçsin aman dokunmasın yaşamıma , iz bırakmasın... Sabahleyin sorumsuz ve sorunsuz olayım...<br />Yok öyle birşey, yok öyle hayata çelme çakmak...<br /><br />El frenini kaldırmadan hareket ettiririz bu şekilde yaşarsanız artık...<br />Herşey yanar...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4853126383179641165-8305157524202336491?l=tarcinasan.blogspot.com' alt='' /></div>AŞANhttp://www.blogger.com/profile/14957272272138479417noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4853126383179641165.post-80877615606512845732008-06-28T02:12:00.000-07:002008-06-28T02:22:17.565-07:00<p>Haziran 28, annesi ile Ozan telefonda konuşmaktadırlar. Ozan, yazlıkta anneannesinde kaldığından, ikisinde özlemi iyice artmıştır. Ama başkada bir çözüm yoktu hayatlarında o anda. Telefonla görüşmelerinde, anneannesi Ozan'nın annesine, Ozan'nın dün söylediklerini iletmiştir. Ozan artık büyüdüğünü ve istediği herşeyi yapabileceğini anneannesine ve dedesine söyleyip, postayı koymuştur.</p><p>Anneside bugün Ozan'a hayat dersi verme kararı almış, telefonda sorumluluklardan bahsediyordu. Herkesin, büyüseler dahi sorumlulukların devam edeceği hatta artacağı, büyüsek dahi her zaman istediğimiz şeyleri yapamayacağımızı anlatmaya çalışıyordu. Bunuda örneklerle zenginleştirmeye çalışıyordu ki örneklerden birisi, bak baban ve bende büyüdük ama istediklerimizi yapamıyoruz hala der. Ozan annesine, "sen babam kadar büyüyemezsin. Büyümek için daha çok düşmen lazım der."</p><p>Annesi anlamamış ve sorar nasıl yani, neden düşmem lazım der ... ?<br /></p><p>Ozan der ki ; Çok yere düş ki, bu acılar seni büyütsün...</p><p>Ya bu çocuk filozof ya da öğrendiği cümle ve kelimeleri doğru yerde kullanıyor...</p><p>Ben anlamadım...</p><p>Tek bildiğim SENİ ÇOK SEVİYORUM OĞLUM...</p><p> </p><p> </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4853126383179641165-8087761560651284573?l=tarcinasan.blogspot.com' alt='' /></div>AŞANhttp://www.blogger.com/profile/14957272272138479417noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4853126383179641165.post-28679015195922346712008-06-08T13:11:00.000-07:002008-06-28T02:22:29.758-07:00Terkedişlerim uzun oluyor. Kısa ya da uzun olması farketmiyor arkdaşlıkların, terkediş hep uzun oluyor...<br />Aman be deyip çekip gitmeler yok hayatımda. Ne işimde, ne eşimde, ne hayatımdaki diğer kişileri, kısacık bir zamanda terk edemiyorum. Terkedişlerimin uzaması hayatımı duraklatıyor, üzüyor ve sıkıyor beni...<br /><br />Kısa terkediş formulu var mıdır ?<br /><br />Oysa beni terkedenler hemen etmişlerdir.<br /><br />İlk aşkımı terkedişim tam 3 sene aldı. Ne korkunç değil mi ? Bence korkunç... Ürkütücü ayrıca...<br /><br />Terkediş kısaltmasına başladım. Ama onun için, benden birilerinin terkedilmeyi hak etmesi lazım...<br /><br />Bir arkadaşım bana kalbimin ne kadar büyük olduğunu söylemişti. Çoğu insanı ve onların arkadaşlıklarını yüreğime sığdırdığım için... Gerekli-gereksiz demeden, onları olduğu gibi kabul etmem çoğu kişiyi şaşırtmıştır.<br />Şimdiki zamanda ise, daha seçiciyim gibi geliyor. Yinede yeteri kadar değil :)<br /><br />Terkedişlerimin ŞEREFİNE...<br /><br />İyi haftalar...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4853126383179641165-2867901519592234671?l=tarcinasan.blogspot.com' alt='' /></div>AŞANhttp://www.blogger.com/profile/14957272272138479417noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4853126383179641165.post-9959618005068221962008-06-01T14:49:00.000-07:002008-06-01T15:55:03.283-07:00Ne çok düşünüyoruz Allahımmm...<br />Gerçekten gerek var mı bu kadar düşünmeye ?<br />Ne zaman öğreneceğiz oluruna bırakmaları ve plansızlığı.... ?<br />Plansızlığı özlüyorum, aslında bilmiyorum böyle birşeyi. Bilmediğim bir şeyi özlemem ayrıca enteresan.<br />Olursa olur, amannnn beee, bırak yaaa demek istiyorum.Gününümüzün modası olan şu söz, moda ve doğru . Günümüzü yaşayalım. Yarın ve dün için yapabileceğimiz hiçbirşey yok. Ne kadar plan yapsakda olmuyor , olamıyor. Kendi planlılığım çocuğuma yansıtmışım. Daha 5 yaşında, ve günün planı yapılmadan çoçuk rahat edemiyor. Önünü görmek istiyor. Kendi pişmanlığımı şimdiki çocuğuma yansıtmışım. Şimdi ise günü yaşamayı öğrenip, çocuğuma öğretmem lazım.<br /><br />Hayatımızı oluruna bırabilecek miyiz ? Bize bu kadar hedef koymalar öğretilmişken, nasıl yapacağız bunu ? Hedef, nasılı ve süresi... İş hayatımızdaki bu kadar öğreti bazen özel yaşantılarımıza ters tepiyor gibi geliyor. Kimi zaman iyi olsada, yaşamımızı iş gibi hedefler koyarak devam ediyoruz.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4853126383179641165-995961800506822196?l=tarcinasan.blogspot.com' alt='' /></div>AŞANhttp://www.blogger.com/profile/14957272272138479417noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4853126383179641165.post-37427826324292178582008-05-20T13:39:00.000-07:002008-05-20T13:46:40.440-07:00Çok uykum var<br /><br />Merak ediyorum<br /><br />Gözlerim kapanıyor<br /><br />Merak ediyorum<br /><br />Yorgunum çok<br /><br />Merak ediyorum<br /><br />Konuşmak istemiyorum<br /><br />Ama merak ediyorum<br /><br />Dinlenmek istiyorum<br /><br />Merak ediyorum<br /><br />Gitmek istiyorum<br /><br />Merak ediyorum<br /><br />Sevmek istiyorum<br /><br />Merak ediyorum<br /><br />Aşık olmak istiyorum<br /><br />Merak ediyorum<br /><br />Isırmak istiyorum<br /><br />Merak ediyorum<br /><br />Gitmek gitmek gitmek gitmek istiyorum<br /><br />Neresi olduğu önemli olmadan<br /><br />İzin istiyorum<br /><br />Hayatımı yaşamak istiyorum<br /><br />Bunu merak etmiyorum işte<br /><br />Süprize bıraktım kendimi...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4853126383179641165-3742782632429217858?l=tarcinasan.blogspot.com' alt='' /></div>AŞANhttp://www.blogger.com/profile/14957272272138479417noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4853126383179641165.post-47849829510566445522008-05-14T09:47:00.000-07:002008-05-14T09:55:14.391-07:00<span style="font-size:+0;"></span>Yoktur bir gayem Mutluluktan gari<br />Unutmamak lazım sağlık en başı gelir<br />İki yüzlülük şımarıklık bıktırmıştır beni<br />Umarsız tavırlar kaçınılmazdır gari<br /><br />Kimi sevgi der, kimi aşk der<br />Hayatın mutluluğuna<br />En edepsiz olanlar mutlu olur<br />Her daim hayatta<br /><br />Ben derim ki edepsizliktir hayat<br />Sıkıyorsa gel yaşa<br />Edepsiz hayatı<br />Kimse inanmaz sana, bana ve hayatına<br /><br />Gidiyorum bir bilinmeze<br />Biraz sonra<br />Edepsiz mi olacak hayat<br />Ben mi edepsiz olacam Hayata<br />Göreceğiz her daim bundan sonra...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4853126383179641165-4784982951056644552?l=tarcinasan.blogspot.com' alt='' /></div>AŞANhttp://www.blogger.com/profile/14957272272138479417noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4853126383179641165.post-46664314352834733642008-05-05T13:33:00.000-07:002008-05-05T13:35:48.262-07:00Sanırım, aşağıdaki yazıyı sadece muhasebeciler anlar diyorum... Bir anda çıktı, biraz garip olsada yayınlamak istedim.<br />Sevgili böcük muhasebecilerim benimmm :))<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4853126383179641165-4666431435283473364?l=tarcinasan.blogspot.com' alt='' /></div>AŞANhttp://www.blogger.com/profile/14957272272138479417noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4853126383179641165.post-82469116508866112632008-05-05T13:23:00.000-07:002008-05-05T13:35:36.403-07:00Günümüz ilişkileri bireyselleşti ve çok bayağlaştı.<br />Herkes kendi için yaşıyor.<br />İlişkilerdeki fedakarlık ve sevgi yok. Sevgi kelimesi o kadar sığlaştı ki, sevgiye özlemim çevremdeki insanları, ilişkileri gördükçe daha da büyüyor.Bireysel yaşanan ilişkiler sıkıyor beni. Sıkıştırılmış zamanlarda görüşmeler boğuyor. Benim için ayrılan zaman değilde, uygun kelimesi geriyor beni.<br />Sıkıştırılmış zamanlardaki, sıkıştırılmış ilişkiler değilde, olağan ilişkiler yaşamak istiyorum.<br />Olağan dışı zararlarımız değilde, olağan dışı gelirlerimiz olsun istiyorum. Bunlarıda hayatın kabul edilebilir sevgileri olsun istiyorum. Kabul edilemeyen sevgileri, hayatta ödediğim bedellerden düşmek istemiyorum. Hepsini kullanmak istiyorum. Hayat bedelini sadece bir kere ödemek istiyorum. Ertelenen yaşamların ve sevgilerim olsun istemiyorum. Hele bunlara karşılık hiç ayırmak istemiyorum. Sadece sevgi gelirlerinin olduğu bir hayatın hesabını tutmak istiyorum. Tüm sevgi giderleri düşeyim ve olağan dışı olsun bunların hepsi. Benim sevgi faaliyeti konusunda da olmasın...<br />Herşeyide GAAP gibi net off etmek istiyorum...<br />Daha da fazla yazmak istemiyorum...<br /><br />Bilançomuda HPK da yayınlamak istemiyorum :)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4853126383179641165-8246911650886611263?l=tarcinasan.blogspot.com' alt='' /></div>AŞANhttp://www.blogger.com/profile/14957272272138479417noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4853126383179641165.post-73286265028088134952008-04-25T22:40:00.000-07:002008-04-25T22:50:34.443-07:00Mutluluk içimizde mi ? Dışımız da mı ?<br /><br />Çoğu insan için, kişilerin ne söylediği ne düşündükleri önemlidir. Abaca ne düşündü ? Anlatmak istediği aslında bu muydu ? Ben kendimi doğru ifade edebildim mi ?<br /><br />Düz ve basit insanlara bakmayı öğrenirsek, ne söylemek istediğini daha rahat anlıyoruz. Çünkü, ilk anladığın ve hissettiğin zaten en doğru olandır. Ondan sonrasında o güzel kafalarımızı yormaya gerek yok. Aslında hiç gerek yok. Kimin ne düşündüğünün ne önemi var ki ? Ben, sen, o ne hissediyorsak o dur.<br /><br />Biz kendimiz mutlu olduktan sonra, başkalarıda o mutluluğu hissedecektir.<br /><br />Yıllarca dışarıda aradığım mutluluğunun yanlış olduğunu sonunda anladım.<br /><br />Bugün milattır , Mutluluk içimde...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4853126383179641165-7328626502808813495?l=tarcinasan.blogspot.com' alt='' /></div>AŞANhttp://www.blogger.com/profile/14957272272138479417noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4853126383179641165.post-5557135050783096792008-04-15T12:12:00.000-07:002008-04-15T12:31:44.178-07:00Hep hüzünlü olduğum zamanlarda yazdığımı farkettim. Birçok kişi böyle yapıyor sanırım.<br />Şarkılar ve şiirlerin ne kadarı eglenceli ki ? Hepsinde bir aşk,hüzün,kırılmışlık,ayrılık ve tutku var...<br />Ama bugün ben çok huzurluyum. Ve huzurlu iken birşeyler karalamak istedim.<br />Kendimi anlatmak istiyorum.<br />Ben bir o kadar sakinken bir o kadar da heyecanlıyım. Anım anımı tutmaz. Ama ben bunun adını tutarsızlık, maymun iştahlılık demiyorum. Bu bir nevi duygularını hızlı yaşamak ve yaşatmak, anında görüntü diyorum. Kimi zaman çabuk parlarım ama çabuk unuturum. Kızgınlıkları çabuk unutuyorum. Çoğu zaman bana bu zarar versede, seviyorum bu huyumu.<br />Kendim çok önemliyimdir. Özelimdeki kişiler için tek olmak benim için önemlidir. Arkadaşlarımın, ailemin, sevdiklerimin söyledikleri benim için değerlidir. Onlara yardım etmeyi çok seviyorum kimi zaman gereksiz yerlerde ve zamanlarda bunu yapsamda, severek yapıyorum. Ne düşündükleri o kadar benim için önemli olmuyor. Çünkü ben o an , onu isteyerek yapmışımdır. Geriside boştur.<br />Haksızlara dayanamıyorum. Ve susmayı bilmiyorum. Kimi zaman çok kırıcı olabiliyorum. Egolarımı yenmek ile ilgili kendimce çalışmalar yapıyorum.<br />Duygularım anında, sesime, yazıma ve yüzüme yansır. Bu konuda da çalışıyorum.<br />Kendimin artı ve eskileri anlatmak hoşuma gidiyor. Ki bu insanlara kendini baştan anlatmak ve gizemin kalmaması olarak algılansada , benim sağım solum belli olmaz.<br /><br />Her noktada ve her konuda kendimi ve başkalarını şaşırtacak kapasiteye sahibim...<br />Anım anıma tutmaz...<br />Sevdiklerime kolay gele...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4853126383179641165-555713505078309679?l=tarcinasan.blogspot.com' alt='' /></div>AŞANhttp://www.blogger.com/profile/14957272272138479417noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4853126383179641165.post-50990973807401615092008-04-07T13:06:00.000-07:002008-04-07T13:16:06.726-07:00Canım, kuzum, bir tanem benim...<br />Umarım büyünce beni anlarsın.<br />Sana nasıl anlatacağımı bilmeden, kafamın içinde dolanıp duruyorum.<br />Senin pırlantalığına, yaşamına zarar vermekten korkuyorum.<br />En az zararla atlatabilmen için elimden geleni yapacağım aşkım...<br />Biricik ve tek aşkımsın benim.<br />Senin yaşına rağmen o çocuk olgunluğun, düşüncelerin ve sevgi dolu gözlerin hiç kaybolmasın.<br />Bu sevginin tanımı yok. Sen öl desen, senin için ölecek kadar seni seviyorum. Ama senin şu anki tercihini bilmeden, bir karar veriyorum. Ya senin kararın benim kararımla aynı değilse ? Senin için ölmeyi bile göze alan ben senin istemediğin birşeyi yapıyorsam, o zaman kendimle çelişmez miyim ? Canımın içini üzmez olmaz mıyım ?<br />Böyle olmasını istemedim, sadece buna inan... İlerde umarım bana hak verirsin. Belki şimdide verirsin kimbilir ...<br /><br />Ben senin için yaşayacağım bir tanem... Umarım nefesim buna yeter ve seni hiç yalnız bırakmam kara kuzum benim...<br /><br />Seni çok seviyorum anneciğim hem de çok...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4853126383179641165-5099097380740161509?l=tarcinasan.blogspot.com' alt='' /></div>AŞANhttp://www.blogger.com/profile/14957272272138479417noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4853126383179641165.post-63228263109038877322008-03-24T13:50:00.000-07:002008-03-24T14:03:39.422-07:00Bir imza insanın hayatını nasıl değiştirir göreceğim , yakında...<br />Hayat sanki yavaşladı o an, balıklarım bile yüzmüyorlardı, sabit bakıyorlardı bana doğru. Ne yaptığımın sorgulanmasından belki onlarda yorulmuştu. 13 sene, dile dolay. Alışkanlıkların, aşkın, sevginin yitmesi için yeterli mi ? Ben onu sevdiğim kadar, kimseyi sevmedim henüz. Kimseye onun kadar toleranslı ve anlayışlı olmadım. Kimseye acımadım ona acıdığım kadar. Kimse o olmadı benim için. Hala geçenlerde birileri onun için birşey söylerken, içim gidiyor. Hemen de yüzüme yansıyor;" bak yine sen üzülüyorsun diyorlar". 18 yaşında tanıdım ben onu. Kolay mı ? Hiç kolay değil ayrılmak tabiki . Birde o bunu anlayabilmesi, benim için kolay olmadığını hiçbirşeyin.<br />Acımın aslında derinde olduğunu ama yapmam gerekenin bu olduğunu. Herkes için en iyisi.<br />O imza, içimi acıttı. Kağıdı uzatışım yaktı ellerimi. Hiçbirşey son olsun diye başlanmıyor. Devamlılık herdaim güzel, mutlu olunduğunda...<br />Çaba her zaman,<br />Sonuç alamadığında, tüketiyorsun, çabaların anlamını yitiriyor...<br />Yeter diyorsun...<br />Çok acıtabiliyorum kendimi ve başkalarını ...<br />Düşüncelerim ve söylemlerin canım acıdığında çok acımasız oluyor...<br />Kimse tutmasın beni...<br />Canımıda kimse acıtmasın artık zaten...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4853126383179641165-6322826310903887732?l=tarcinasan.blogspot.com' alt='' /></div>AŞANhttp://www.blogger.com/profile/14957272272138479417noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4853126383179641165.post-38955278750140708872008-03-23T07:50:00.000-07:002008-03-23T08:05:29.590-07:00Bütün gece uyumadım, çok üşüdüm. Hala ruhum üşüyor aslında, içimde korkunun titremesi henüz geçmek üzere.<br />Hava çok kasvetli, denizin kokusu bile havanın kasvetini alamıyor. Yalanların ise , aslında yalan olmadan var olduklarını gördüm. Onun kasvetini üstümden atamıyorum. İsmi yalan değil, yalan söylenmiyor ama gerçek olmayan birşeyler var. Gerçekliğin içinde yalanları yaşamak ve orda var olmayı istemek ise o an tam bir karmaşa.<br />Herşey yaşanması gereken şekilde yaşanıyor. Artık hayatlar eskikleri tamamlamak şekilde geçiyor . Bu da sizin doğalınız oluyor. Aslında herkesin doğalı. Eskiden aaaa dediğiniz birçok olayı, olayları yaşamak an meselesi.<br />Anların içinde de, gerçekleri bulmak için ne çok uğraşıyoruz. Ne önemi var ki aslında. Herkesin gerçeği ve yalanıda kendine...<br />Yalan neyse tabi ???<br />Artık yalan ve gerçeğede inanmıyorum...<br />Yalansız ve gerçek olan bir dünya istemiyorum. Yok çünkü...<br />O an dır önemli olan, gerisi gelir zaten.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4853126383179641165-3895527875014070887?l=tarcinasan.blogspot.com' alt='' /></div>AŞANhttp://www.blogger.com/profile/14957272272138479417noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4853126383179641165.post-18182316219471005042008-03-11T14:38:00.000-07:002008-03-23T07:50:51.658-07:00Üzgünüm<br />Anlatamadığıma,<br />Üzgünüm<br />Geçen zamanlara,<br />Üzgünüm<br />Dünüme ve yarınıma,<br />Bugünden haber yok ...<br />Bugünü unutuyorum .<br />O kadar geçmiş ve gelecekte yaşıyorum ki ,<br />Bugün kayıp ,<br />Hükümsüzdür…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4853126383179641165-1818231621947100504?l=tarcinasan.blogspot.com' alt='' /></div>AŞANhttp://www.blogger.com/profile/14957272272138479417noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4853126383179641165.post-14326168700295725162008-03-04T12:31:00.000-08:002008-03-04T12:34:55.296-08:00İstesekde istemesekde , bilsekde bilmesekde her şey bir noktada kesişiyor. Hayatlarından teğet geçmiş insanların öyküsünü dinliyorum bugünlerde, hepsi bir bir karşıma çıkıyor ve anlatıyorlar bana. Birde beni bulup anlatmaları başka bir ilginçlik.<br /><br />Benimde hayatımdan o kadar teğet geçmiş insan var ki, hepsi ile tek tek başka zaman ve yerlerde karşılaşıyoruz sonrasında. Bunun anlamı ne peki… Zamanımız geldiğinde mi karşılaşıyoruz onlarla? Herkesin rolünün zamanı geldiğinde sahneyi alıyor aslında .<br />Zamansız olan ne ? Keşkelerimiz yok mudur hiç ?<br />Daha önce niye karşılaşmadık dediğimiz ? Ya da daha önce yapabilirdik dediğimiz ? Benim oluyor, olacakda …<br /><br />Der misiniz sizde ? “ Bunun zamanı gelmediğinden olmadı. Zamanı gelince olacaktır. Her şeyin bir sebebi vardır “ Derim ya , diyorum da ama kadercilik değil mi bu ?<br /><br />Ne kadar çok soru sordum ? Sanırım yaşım gereği , sorgulama dönemimi yaşıyorum. Hayatımın nedenleri ve niçinleri bulmaya çalışıyorum.<br /><br />Her ne olursa olsun şunu anladım ama; ister kadercilik olsun adı ister başka bir felsefe , SU AKIP YOLUNU BULUYOR….<br /><br />Keşisen hayatlar yaşamınızın her köşesinde olacaklar… Kuzey kutubuna gitseniz bile…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4853126383179641165-1432616870029572516?l=tarcinasan.blogspot.com' alt='' /></div>AŞANhttp://www.blogger.com/profile/14957272272138479417noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4853126383179641165.post-91193386381938535052008-02-19T12:32:00.000-08:002008-02-19T22:41:51.352-08:00Kaç gündür yazamıyorum. Yazıyorum aslında yayınlayamıyorum.<br /><br />Neye üzüleceğimi neye sevineceğimi şaşırdım. Türkiye'nin muhteşem gidişine mi üzülsem, hakların bu kadar kolay çiğnendiği bir ülkede yaşamanın bundan sonra nasıl zor olacağına mı, yoksa çok düşünüp ama hiçbirşey yapamamanın burukluğu ve derin acısına mı ?<br /><br />Eskiden başka ülkelere temelli gitmek isterdim, sadece 2 ay yurt dışında yaşadım. Asla temelli orda yapamayacağımı anladım. Tam bir Türkiye'de yaşama direnişçisi oldum, insanlarada bunu savunmaya başladım. Temelli Ülkemi terk edemem. Bu gidişat beni çok endişelendiriyor.<br /><br />Nereye gidiyoruz ?<br /><br />Bugün bana ulaşan Sayın Can Dündar'nın yazısını yayınlamak istiyorum izniyle ;<br /><br />Yani insanların bir 20 sene sonra ancak değişir dedikleri olayların, aslında çok hızlı bir şekilde nasıl olduğunu anlamamız için bende belirtmek istedim. Bu arada 20 sene sonra değişmesi sanki iyi birşeymiş gibi bunu konuşmalarında söyleyen herkesi kınıyorum.<br />Herkes kıçını kurtarma telaşında, Ülkemizi ve sonrası düşünen çok az...<br /><br />Tembel bir halkız ( bunda kendimede bir pay biçiyorum, tembelliğin dışında değilim yani ).<br /><br />Tembeliz ki hiçbirşey yapmıyoruz, susuyoruz sadece olanları izleyip, uyutulmaya çalışan ve uyutulmuş beyinlerimizle bakıyoruz sadece olanlara :(<br /><br /><strong>Can Dündar'nın Yazısı ;</strong><br /><br />Eski Tahran Büyükelçisi Korkmaz Haktanır'ın eşi Handan Haktanır'dan uyarı var:<br /><br /><strong>'İran'da örtü okula sinsice girdi; 3 yılda herkes örtündü'</strong><br /><br />Önceki gece NTV'de akademisyenlerle türbanı tartışıyorduk, ki internet adresimize bir mektup düştü.Tahran'da yaşamış, 'adının açıklanmasını istemeyen' bir diplomat eşi, İran'daki örtünme konusundaki deneyimini aktarıyor, Türk kadınlarını uyanık olmaya çağırıyordu. İsmi kontrol ettik; doğruydu.Mektup, 1991-94 yılları arasında Türkiye'nin Tahran Büyükelçiliği'ni yapan Korkmaz Haktanır'ın eşi Handan Haktanır'dan geliyordu.Yayında isim vermeden, mektuptan bölümler okudum.Yayından sonra da kendisine ulaşıp mektubun tamamına bu köşede yer vermek için iznini istedim.İşte Handan Haktanır'ın 'türban uyarısı':<br /><br /><strong> "Ruj süreni sopaladılar''</strong><br /><br />Tahran'da görev yapmış bir diplomatın eşi olarak, türban konusunda düşündüklerimi bir iki cümleyle ifade etmek isterim:Tayin yerimiz olan Tahran'a uçağımız inerken 'hicab'ımı başıma geçirdiğimde kendimi şöyle teselli ediyordum:'Nasıl olsa burası benim ülkem değil. Birkaç yıl dişimi sıkar katlanırım. Çok şükür ki biz Atatürk kızlarıyız ve böyle şeyler bizim başımıza gelmez.' Tahran'daki görev süremiz boyunca (gayrimüslimler de dahil olmak üzere) 'hicab'sız dolaşan tek bir kadın görmedim. Bir yabancı diplomatın eşi, şapka takarak bu yasağı delmeyi denedi, ancak devrim polisleri kendisini derhal ikaz ettiler. Bir başkasının eşi ruj sürdüğü için karakola alındı ve ellerine sopalarla vuruldu. Bu hanım bir keresinde 'Eğer Müslümanlık buysa, Hıristiyan olduğum için çok şanslıyım' demişti.<br /><br /><strong>'Süreç 3 yılda tamamlandı''</strong><br /><br />Tayinimizin ilk günlerinde İranlı hanım dostlarım bana sürekli olarak Türk kadınlarının dikkatli olmalarını ve erkeklerin bilinçaltındaki güvensizlik duygularından ve endişelerden kaynaklanan bu uygulamanın, sinsice ve adım adım geldiğini söylüyorlardı. Bir gün okullarına gittiklerinde kapıda 'Bundan böyle hicabsız derslere giremeyeceklerine' dair bir kâğıt bulmuşlardı. Dedikleri kadarıyla, sürecin tamamlanması üç yıl almıştı. Ondan sonra ise çok geç olmuştu. İtiraz edenlerin sayısı giderek azalmış, sonuçta yıllar sonra bu ortam içine doğan kızlar için 'hicab'lı olmak son derece doğal ve yerine getirilmesi gereken bir şart olarak algılanmaya başlanmıştı. Bu uyarıları ben o zaman masal dinler gibi dinlemiştim. Evet, ben de onlar gibi giyiniyordum, ama bu benim değil onların sorunuydu. Bizim ülkemizde böyle şeyler olmazdı.<br /><br /><strong>'Rüyamda korkuyordum'</strong><br /><br />Ancak, bir süre sonra vestiyerden 'hicab'ımı alıp taktığımı, ancak sokağa çıktıktan sonra fark ettiğimin ayırdına vardım. 'Hicab', benim için de artık bir refleks haline gelmişti. Öyle ki, bazen rüyalarımda bile kendimi başı açık olarak gördüğümde korkuyla uyanıyor 'Devrim polisleri geliyor, ben ise hicabımı takmamışım' diye paniğe kapılıyordum. İşte o zaman, 'hicab'ın aslında buzdağının görünen parçası olduğunu; asıl amacın, kadının ezilmesi, kontrol altına alınması ve korku altında yaşayan, ikinci sınıf insanlar olduklarına inandırılması olduğunu anladım. O nedenle Türk kadınlarının çok dikkatli olması ve son derece masumane bir şekilde, özgürlük adı altında gelen bazı uygulamaların, ileride çok daha baskıcı bir rejimin ayak sesleri olabileceğini asla akıllarından çıkarmamaları gerekmektedir.<br />En içten saygılarımla...'<br /><br />Can Dündar<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4853126383179641165-9119338638193853505?l=tarcinasan.blogspot.com' alt='' /></div>AŞANhttp://www.blogger.com/profile/14957272272138479417noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4853126383179641165.post-76458574892643962292008-02-04T14:19:00.000-08:002008-02-04T14:22:46.096-08:00Hayatını erteleyen ve zipleyen bir arkadaşımla karşılaştım bugün. 20 sene olmuş onu görmeyeli. 20 sene olmuş inanabiliyor musunuz ? Bir “an” a neler sığar ? 20 seneye aslında ne az şeyi sığdırmışız. Onu acısını içimde hissederek, başladım konuşmaya ;<br />Onu dinlediğimde sanki ben konuşuyormuşum sandım. Bir tespit bu kadar mı doğru olur ? Ziplenmiş kadınlar yaşıyor, her yerdeler… Ve hala hayatlarını ertelemeye devam ediyorlar. Geçmiş ve geleceğin içinde dolanıp duruyorlar . Ama hayatlarında an yok. Anı tanımıyorlar. An nedir bilmiyorlar. An dan korkuyorlar aslında. Tutkuları ortaya çıkacak diye korkuyorlar…<br /><br />Anı yaşamaya o kadar ihtiyaçları varken, sadece kaçıyorlar …<br />Anı yaşamayı öğrenmeye ihtiyaçları var. Koşulsuz, sınırsız, huzurlu ve sevgi dolu anları…<br />Eyyy ziplenmiş ve hayatları ertelenmiş kadınlar Anı yaşamayı öğrenebilecek misiniz ?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4853126383179641165-7645857489264396229?l=tarcinasan.blogspot.com' alt='' /></div>AŞANhttp://www.blogger.com/profile/14957272272138479417noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4853126383179641165.post-8959460740190487722008-01-29T13:03:00.000-08:002008-02-04T14:22:54.416-08:00Yıllar önce, kararımın bu kadar uzun süreceğini kim söylese inanmazdım.<br />Ne çok sevmişim ne çok değer vermişim. Sevince böyle sevinilmeli derdim hep. Halada derim bunu...<br />Sevince benim gibi seveceksin. Sonuna kadar... Yıllarını vereceksin. Üzüleceksin, çaba göstereceksin, inat edeceksin düzelecek diyeceksin... Zaman zaman oluruna bırakacaksın işleri.<br />Yıllar geçecek, değişen bir şey olmayacak. İçin acıyacak derinden ama ufak ufak, sonra o acı deşecek seni, kimseye inanamaz olacaksın, herkesten şüphe duyacaksın. Tüm hayatını etkilediğini sonradan farkedeceksin, farkına varmanın acısı ise daha fazla seni üzecek.<br />Yıllara mı acısan ? sevgine mi ? değerin değersizliğine mi ? bilemeyeceksin.<br />Bu bilinmezlerle kimselerle olamayacaksın. Çünkü kendini anlatmaktan yorulmuş olacaksın.<br />Ne sen kimselerle ne de kimseler senle uğraşmak istemeyecek. Yoracaksın insanlarıda kendinide. Emeğin anlamı senin için emeksizlik olacak.<br />Üzüleceksin hem de çok ... Hep tepecek acılar sana.<br /><br />Taaaa kiii.... Kararının kararsızlığı son bulana kadar...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4853126383179641165-895946074019048772?l=tarcinasan.blogspot.com' alt='' /></div>AŞANhttp://www.blogger.com/profile/14957272272138479417noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4853126383179641165.post-81572360174886050682008-01-24T13:42:00.000-08:002008-01-24T14:03:07.129-08:00Telefonum herzamanki gibi çaldı bugün...<br />Arayan benim hassaslığımı bilmeden amansızca konuştu benimle. Talihsiz bir sonucunuz var. Şansınıza bu çıktı, ama şu kadar da para ödemelisiniz bize daha dedi. Ben talihsiz sonucu unutarak, adamın hesap numarasını alma telaşı içindeyim. Ama nasıl terlediğimin ve sesimin yükselip, titrediğinin farkına varmadan konuşuyorum. Çünkü, talihsiz sonucu unutmamışım. Ve neden ben diyorum bir taraftan.<br />Hiçbirşey düşünemiyorum ve gözlerimden yaşlar boşalıyor. Nedende takılmış durumdayım. Bunları ben yaşıyorsam bir sebebi olmalı. Benim henüz çözemediğim bir sebebi ama ne ...<br />Neden ben yaşıyorum bunları. Neyi görmem lazım ? Hangi konudan ders almalıyım. Bu kadar mı anlama özürlüyüm ki hala yaşıyorum tekrar tekrar...<br />Yüksek risk grubundasınız dedi bana. Bu ne demek ? Doktora ulaşamıyorum. Saatlerin bu kadar uzun olduğunu, bu kadar yakından hissetmemiştim hiç. Üç saat geçmedi çünkü. Üzülmekten yorgun düştüm.<br /><br />Kurtarıcım, talihsiz sonucu söyleyenle görüşmemi yasakladı. Moralimi yükseltti.<br />Onun ağzından çıkacak her kelime benim için önemli. Yarın telefonunu bekliyorum, kurtarıcım benim. Hayatımı programla ve kurtar beni bu talihsiz sonuçtan...<br /><br />Daha 35 nindeyim... Kurtar hadi...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4853126383179641165-8157236017488605068?l=tarcinasan.blogspot.com' alt='' /></div>AŞANhttp://www.blogger.com/profile/14957272272138479417noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4853126383179641165.post-30968862659233552462008-01-16T03:44:00.000-08:002008-02-27T13:53:15.134-08:00İçimin acıdığı bir günün daha sonunda, fabrikadan çıkarken günün tüm yorgunluğu ile, o temiz ve güzel havaya düştüm. Nasıl bir ferahlıktı bu, içimin en derinlerine inen ... İster istemez gökyüzüne baktım birden... ve bir yıldızımın daha kaydığını gördüm. O gün kaydığı gibi ellerimden . O bulutlu havada nasılda gözükmüştü bana. Sersemlik icinde, alelacele dileğimi tuttum tam bitmesine yakın. Olur mu olmaz mı bilemem ama, o yıldızı hiç unutmayacağım.<br /><br />Taksimi o kadar bekledim ki, gökyüzü, orası ve anılar hepsinin içine düştüm. Herşeyi bir anda orda yaşamaya başladım. Havayı içime çektikçe daha eskilere gittim. Hiç gelmesin istedim o taxi... O kadar güzeldi ki o anda hissettiklerim. Uzun zamandır bu kadar huzurlu olmamıştım. Böyle kısa anlar insanları ne güzel tazeliyor.<br /><br />O kadar çok mutlu olunacak şey varken, üzülmek niye ki demi ?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4853126383179641165-3096886265923355246?l=tarcinasan.blogspot.com' alt='' /></div>AŞANhttp://www.blogger.com/profile/14957272272138479417noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4853126383179641165.post-36027781294922091382008-01-07T14:56:00.000-08:002008-01-07T14:59:38.125-08:00İnsan karar vermezse çürüyor.<br />Çürümeninde çeşitleri var tabi.<br />Çok yavaş ve eziyet verici oluyor bu çürümeler. Kokması ise yıllar alıyor. Aslında, kokuyorda kokuyu duymak istemiyor insan. Hani nasıl daha geç çürütürüm diyor, diyor , diyor da… Bunu düşündükçe çürüdüğün farkına varmıyor.<br /><br />Çürümek nasıl acı verir bilir misin ? İlk önce renk morumsu olur, sonra yeşile döner ( bu ara iyileştiğini sanırsın ) , gün geçtikçe kan oturdukça renk koyulaşır acıda artar, sızlar. İlaçlar iyi gelmez, acısını dindiremezsiniz, çürüğün. Taaaa zaman geçtikçe, o çürük kendi kendine küçülür ve kaybolur ve yeni çürüklere bedenin gebe kalana kadar.<br /><br />Çürükleri iyileşmeyenlerin, kararsızlıkları ile çürükleri daha da büyüyor. Hiç bitmiyor ve bitmeyecek.<br /><br />Her iyileştiğini sandığında, tekrar aynı yere vurulması, tekrar, tekrar vurulması, bitirir insanı. Hiç iyileştiremez ve çürükler kördüğüm olur. Yıllar öyle sıkar ki, çıkamazsın, kıramazsın, kesemezsinde kördüğüm çürükleri.<br /><br />Kalırsın oracıkta, tek başına ama çok kalabalık…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4853126383179641165-3602778129492209138?l=tarcinasan.blogspot.com' alt='' /></div>AŞANhttp://www.blogger.com/profile/14957272272138479417noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4853126383179641165.post-75529851873528665442008-01-05T16:06:00.000-08:002008-01-05T16:19:29.329-08:00Hayatımın En Güzel Şiiri...<br />İlk Okuduğum anda vuruldugum ve ezbere bildigim, unutamadığım Şiir.<br />Aklına ve ellerine , duygularına sağlık Murathan Mungan ...<br /><br />YALNIZ BİR OPERA<br /><br />Ölü bir yılan gibi yatıyordu aramızda<br />Yorgun, kirli ve umutsuz geçmişim<br />Oysa bilmediğin birşey vardı sevgilim<br />Ben sende bütün aşklarımı temize çektim<br /><br />İmrendiğin, öfkelendiğin<br />Kızdığın, ya da kıskandığın diyelim<br />Yani yaşamışlık sandığın<br />Geçmişim<br />Dile dökülmeyenin tenhalığında<br />Kaçırılan bakışlarda<br />Gündeliğin başıboş ayrıntılarında<br />Zaman zaman geri tepip duruyordu.<br />Ve elbet üzerinde durulmuyordu.<br />Sense kendini hala hayatımdaki herhangi biri sanıyordun,<br />Biraz daha fazla sevdiğim, biraz daha önem verdiğim.<br />Başlangıçta doğruydu belki.<br />Sıradan bir serüven, rastgele bir ilişki gibi başlayıp,<br />Günden güne hayatıma yayılan, varlığımı ele geçiren,<br />Büyüyüp kök salan bir aşka bedellendin.<br />Ve hala bilmiyordun sevgilim<br />Ben sende bütün aşklarımı temize çektim<br />Anladığındaysa yapacak tek şey kalmıştı sana<br />Bütün kazananlar gibi<br />Terk ettin.<br /><br />Yaz başıydı gittiğinde, ardından,<br />Senin için üç lirik parca yazmaya karar vermistim.<br />Kimsesiz bir yazdı. Yoktun. Kimsesizdim.<br />Çıkılmış bir yolun ilk durağında bir mevsim bekledim durdum.<br />Çünkü ben aşkın bütün çağlarından geliyordum.<br />Sanırım lirik sözcüğü en çok yüzüne yakışıyordu<br />Yüzündeki kuşkun kedere, gür kirpiklerinin altından<br />Kısık lambalar gibi ışıyan gözlerine<br />Çerçevesine sığmayan<br />Munis, sokulgan, hüzünlü resimlerine<br />Lirik sözcüğü en çok yüzüne yakışıyordu.<br /><br />Yaz başıydı gittiğinde. Sersemletici bir rüzgar gibi geçmişti Mayıs.<br />Seni bir şiire düşündükçe<br />Kanat gibi, tüy gibi, dokunmak gibi<br />Ucucu ve yumuşak şeyler geliyordu aklıma.<br />Önceki şiirlerimde hiç kullanmadığım bu sözcük<br />Usulca düşüyordu bir kağıt aklığına,<br />Belkide ilk kez giriyordu yazdıklarıma, hayatıma.<br />Yaz başıydı gittiğinde. Bir aşkın ilk günleriydi daha.<br />Aşk mıydı, değil miydi? Bunu o günler kim bilebilirdi?<br />'Eylül'de aynı yerde ve aynı insan olmamı isteyen' notunu buldum kapımda.<br />Altına saat: 16.00 diye yazmıştın, ve 16.04'tü onu bulduğumda.<br />Daha o gün anlamalıydım bu ilişkinin yazgısını<br />Takvim tutmazlığını<br />Aramızda bir düşman gibi duran zamanı<br />Daha o gün anlamalıydım<br />Benim sana erken<br />Senin bana geç kaldığını.<br /><br />Gittin. Koca bir yaz girdi aramıza. Yaz ve getirdikleri.<br />Döndüğünde eksik, noksan bir şeyler başlamıştı.<br />Sanki yaz, birbirimizi görmediğimiz o üç ay,<br />Alıp götürmüştü bir şeyleri hayatımızdan, olmamıştı, eksik kalmıstı.<br />Kırılmış bir şeyi onarır gibi başladık yarım kalmış arkadaşlığımıza.<br />Adımlarımız tutuk, yüreğimiz çekingen, körler gibi tutunuyor, dilsizler gibi<br />bakışıyorduk.<br />Sanki ufacık bir şey olsa birbirimizden kaçacaktık.<br />Fotoromansız, trüksüz, hilesiz, klişesiz bir beraberlikti bizimki.<br />Zamanla gözlerimiz açıldı, dilimiz çözüldü güvenle ilerledik birbirimize.<br />Gittin. Şimdi bir mevsim değil, koca bir hayat girdi aramıza.<br />Biliyorum ne sen dönebilirsin artık, ne de ben kapıyı açabilirim sana.<br />Şimdi biz neyiz biliyor musun?<br />Akıp giden zamana göz kırpan yorgun yıldızlar gibiyiz.<br />Birbirine uzanamayan<br />Boşlukta iki yalnız yıldız gibi<br />Acı çekiyor ve kendimize gömülüyoruz<br />Bir zaman sonra batık bir aşktan geriye kalan iki enkaz olacağız yalnızca<br />Kendi denizlerimizde sessiz sedasız boğulacağız<br />Ne kalacak bizden?<br />Bir mektup, bir kart, birkaç satır ve benim şu kırık dökük şiirim<br />Sessizce alacak yerini nesnelerin dünyasında<br />Ne kalacak geriye savrulmuş günlerimizden<br />Bizden diyorum, ikimizden<br />Ne kalacak?<br /><br />Şimdi biz neyiz biliyor musun?<br />Yıkıntılar arasında yakınlarını arayan öksüz savaş çocukları gibiyiz.<br />Umut ve korkunun hiçbir anlam taşımadığı bir dünyada<br />Bir şey bulduğunda neyi, ne yapacağını bilmeyen çocuklar gibi<br />Ve elbet biz de bu aşkta büyüyecek<br />Her şeyi bir başka aşka erteleyeceğiz.<br /><br />Kış başlıyor sevgilim<br />Hoşnutsuzluğumun kışı başlıyor<br />Bir yaz daha geçti hiçbir şey anlamadan<br />Oysa yapacak ne çok şey vardı<br />Ve ne kadar az zaman<br />Kış başlıyor sevgilim<br />İyi bak kendine<br />Gözlerindeki usul şefkati<br />Teslim etme kimseye, hiçbir şeye<br />Upuzun bir kış başlıyor sevgilim<br />Ayrılığımızın kışı başlıyor<br />Giriyoruz kara ve soğuk bir mevsime.<br /><br />Kitaplara sarılmak, dostlarla konuşmak,<br />Yazıya oturup sonu gelmeyen cümleler kurmak,<br />Camdan dışarı bakıp puslu şarkılar mırıldanmak....<br />Böyle zamanlarda her şey birbirinin yerini alır<br />Çünkü her şey bir o kadar anlamsızdır<br />İçimizdeki ıssızlığı dolduramaz hiçbir oyun<br />Para etmez kendimizi avutmak için bulduğumuz numaralar<br />Bir aşkı yaşatan ayrıntları nereye saklayacağınızı bilemezsiniz<br />Çıplak bir yara gibi sızlar paylastığımız anlar,<br />Eşyalar gözünüzün önünde durur birlikte yarattığınız alışkanlıklar<br />Korkarsınız sözcüklerden, sessizlikten de; bakamazsınız aynalara,<br />Çağrışımlarla ödeşemezsiniz.<br /><br />Dışarda hayat düşmandır size<br />İçeride odalara sığamazken siz, kendiniz<br />Bir ayrılığın ilk günleridir daha<br />Her şey asılı kalmıştır bitkisel bir yalnızlıkta<br />Gün boyu hiçbir şey yapmadan oturup<br />Kulak verdiğiniz saat tiktakları<br />Kaplar tekin olmayan göğümüzü<br />Geçici bir dinginlik, düzmece bir erinç<br />Suyu boşalmış bir havuz, fişten çekilmiş bir alet kadar tehlikesiz<br />Bakınıp dururken duvarlara<br />Boş bir çuval gibi, çalmayan bir org gibi, plastik bir çicek,<br />Unutulmuş bir oyuncak, eski bir çerçeve gibi, hani,<br />Unutsam eşyanın gürültüsünü, nesnelerin dünyasında<br />Kendime bir yer bulsam, dediğimiz zamanlar gibi<br />Kendimizin içinden yeni bir kendimiz çıkarmaya zorlandığımız anlar gibi<br />Yeni bir iklime, yeni bir kente, bir tutkunluk haline, bir trafik kazasına,<br />Başımıza gelmiş bir felakete, iskenceye çekilmeye, ameliyata alınmaya<br />Kendimizi hazırlar gibi.<br /><br />Yani dayanmak ve katlanmak için silkelerken bütün benliğimizi<br />Ama öyle sessiz baktığımız duvarlar gibi olmaya çalışırken,<br />Ve kazanmış görünürken derinliğimizi<br />Ne zaman ki, yeniden canlanır bağışlamasız belleğimizde<br />Bir anın, yalnızca bir anın bütün bir hayatı kapladığı anlar<br />O tiktaklar kadar önemsiz kalır şimdi<br />Hayatımıza verdiğimiz bütün anlamlar<br />Göremeseniz de, bilirsiniz<br />Hiç yakın olmamışsınızdır intihara bu kadar.<br /><br /><strong>Bana zamandan söz ediyorlar<br />Gelip size zamandan söz ederler<br />Yaraları nasıl sardığından, ya da her şeye nasıl iyi geldiğinden.<br />Zamanla ilgili bütün atasözleri gündeme gelir yeniden.<br />Hepsini bilirsiniz zaten, bir işe yaramadığını bildiğiniz gibi.<br />Dahası onalar da bilirler.<br />Ama yine de güç verir bazı sözler, sözcükler, öyle düşünürler.<br />Bittiğine kendini inandırmak, ayrılığın gerçeğine katlanmak, sırtınızdaki<br />hançeri çıkartmak, Yüreğinizin unuttuğunuz yerleriyle yeniden karşılaşmak<br />kolay değildir elbet.<br />Kolay değildir bunlarla baş etmek, uğruna içinizi öldürmek.<br />Zaman alır.<br />Zaman alır sizden bunların yükünü<br />O boşluk dolar elbet, yaralar kabuk bağlar, sızılar diner, açılar dibe<br />çöker.<br />Hayatta sevinilecek şeyler yeniden fark edilir.<br />Bir yerlerden bulunup yeni mutluluklar edinilir.<br />O boşluk doldu sanırsınız<br />Oysa o boşluğu dolduran eksilmenizdir</strong>.<br /><br />Gün gelir bir gün<br />Başka bir mevsim, başka bir takvim, başka bir ilişkide<br />O eski ağrı<br />Ansızın geri teper.<br /><strong>Dilerim geri teper.<br />Yoksa gerçekten bitmissinizdir.</strong><br /><br />Zamanla yerleşir yaşadıkların, yeniden konumlanır, çoğalır anlamları, önemi<br />kavranır.<br />Bir zamanlar anlamadan yaşadığın şey, çok sonra değerini kazanır.<br />Yokluğu derin ve sürekli bir sızı halini alır.<br />Oysa yapacak hiçbir şey kalmamıştır artık<br />Mutluluk geçip gitmiştir yanınızdan<br />Her şeye iyi gelen zaman sizi kanatır<br />Ölmuş saadeti karşılaştır yaşayan mutsuzlukla<br />Günlerin dökümünü yap<br />Benim senden, senin benden habersiz alıp verdiklerini<br />Kim bilebilir ikimizden başka?<br />Sözcüklerin ve sessizliklerin yeri iyi ayarlanmış<br />Bir ilişkiyi, duyguların birliğini,<br />Bir aşkı beraberlik haline getiren kendiliğindenliği<br />Yani günlerimiz aydınlıkken kaçırdığımız her şeyi bir düşün<br />Emek ve aşkla güzelleştirilmiş bir dünya<br />Şimdi ağır ağır batıyor ve yokluğa karışıyor<br />Orada olmuş saadeti karşılaştır yaşayan mutsuzlukla<br />Bunlar da bir işe yaramadıysa<br />Demek yangından kurtarılacak hiçbir şey kalmamış aramızda.<br /><br />Bu şiire başladığımda nerde,<br />Şimdi nerdeyim?<br />Solgun yollardan geçtim.<br />Bakışımlı mevsimlerden<br />İkindi yağmurlarını bekleyen<br />Yaz sonu hüzünlerinden<br />Gün günden puslu pencerelere benzeyen gözlerim<br />Geçti her cağın bitki örtüsünden<br />Oysa şimdi içimin yıkanmış taşlığından<br />Bakarken dünyaya<br />Yangınlarla bayındır kentler gibiyim:<br />Çicek adlarını ezberlemekten geldim<br />Eski şarkıları, sarhoşların ve suçluların<br />Unuttuklarını hatırlamaktan<br />Uzun uzak yolları tarif etmekten<br />Haydutluktan ve melankoliden<br />Giderken ya da dönerken atlanan esiklerden<br />Duyarlığın gece mekteplerinden geldim<br />Bütünlemeli çocukluklarıyla geçti<br />Gençliğimin rüzgara verdiğim yılları<br />Gökummaların ve içdökmelerin vaktinden geldim.<br /><br />Bu şiire başladığımda nerde,<br />Şimdi nerdeyim?<br />Yaram vardı, bir de sözcükler<br />Sonra vaat edilmiş topraklar gibi<br />Sayfalar ve günler<br />Işık istiyordu yalnızlığım<br />Kötülükler imparatorluğunda bir tek şiir yazmayı biliyordum<br />İlerledikçe...Kaybolup gittin bu şiirin derinliklerinde<br />Aşk ve Acı usul usul eriyen bir kandil gibi söndü daha şiir bitmeden.<br />Karardı dizeler.<br />Aşk...Bitti. Soldu şiir.<br /><br />Büyük bir şaşkınlık kaldı o fırtınalı günlerden<br />Daha önce de başka şiirlerde konaklamıştım<br />Ağır sınavlar vermiştim değişen ruh iklimlerinde<br />Ask yalnız bir operadır, biliyordum:<br />Operada bir gece uyudum, hiç uyanmadım.<br />Barbarların seyrettiği trapezlerden geçtim<br />Her adımda boynumdan bir fular düşüyordu<br />El kadar gökyüzü mendil kadar ufuk<br />Birlikte çıkalan yolların yazgısıdır:<br />Eksiliyorduk<br />Mataramda tuzlu suyla, oteller kentinden geldim<br />Her otelde biraz eksilip, biraz artarak<br />Yani çoğalarak<br />Tahvil ve senetlerini intiharlarla değiştirenlerin<br />Birahaneler ve bankalar üzerine kurulu hayatlarında<br />Ağır ve acı tanıklıklardan<br />Geçerek geldim. Terli ve kirliydim.<br />Sonra tımarhanelerde tımar edilen ruhum<br />Maskeler ve çiçekler biriktiriyordu<br />Linç edilerek öldürülenlerin hayat hikayelerini de...<br />Korsan yazıları, kara şiirleri, gizli kitapları<br />Ve açık hayatları seviyordu.<br />Buraya gelirken<br />Uzun uzak yollar için her menzilde at değiştirdim<br />Atlarla birlikte terledim yolları ve geceleri<br />Ödünç almadım hiç kimseden hicbir şeyi<br />Çıplak ve sahici yaşayıp çıplak ve sahici ölmek için panayır yerleri...<br />panayır yerleri...<br />Ölü kelebekler...<br />Ölü kelebekler...<br />Sonra dünyanın bütün sinemalarında bütün filmleri seyrettim.<br /><br />Adım onların adının yanına yazılmasın diye<br />Acı çekecek yerlerimi yok etmeden<br />Acıyla baş etmeyi öğrendim.<br />Yoksa bu kadar konuşabilir miydim?<br />İpek yollarında kuzey yıldızı<br />Aşkın kuzey yıldızı<br />Sanırsın durduğun yerde<br />Ya da yol üstündedir<br />Oysa çocukluktan kalma gökyüzünde hileli zar<br />Ölü yanardağlar, ölü yıldızlar<br />Ve toy yaşın bilmediği hesap: ışık hızı.<br /><br />Aşkın bir yolu vardır<br />Her yaşta başka türlü geçilen<br />Aşkın bir yolu vardır<br />Her yaşta biraz gecikilen<br />Gökyüzünde yalnız bir yıldız arar gözler<br />Gözlerim<br />Aşkın kuzey yıldızıdır bu<br />Yazları daha iyi görülen<br />Ben, öteki, bir diğeri ona doğru ilerler<br />İlerlerim<br />Zamanla anlarsın bu bir yanılsama<br />Ölü şairlerin imgelerinden kalma<br />Sen de değilsin. O da değil<br />Kuzey yıldızı daha uzakta<br />Yeniden yollara düşerler<br />Düşerim<br />Bir şiir yaşatır her şeyi yaşamın anlamı solduğunda<br />Ben yoluma devam ederim. Bitmemiş bir şiirin ortasında<br />Darmadağınık imgeler, sözcükler ve kafiyeler<br />Yaşamsa yerli yerinde<br />Yerli yerinde her şey<br />Şimdi her şey doludizgin ve çoğul<br />Şimdi her şey kesintisiz ve sürekli bir devrim gibi<br />Şimdi her şey yeniden<br />Yüreğim, o eski aşk kalesi<br />Yepyeni bir mazi yarattı sözcüklerin gücünden<br />Dönüp ardıma bakıyorum<br />Yoksun sen<br />Ey Sanat! Her şeyi hayata dönüştüren.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4853126383179641165-7552985187352866544?l=tarcinasan.blogspot.com' alt='' /></div>AŞANhttp://www.blogger.com/profile/14957272272138479417noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4853126383179641165.post-83445505884675958752008-01-02T15:10:00.000-08:002008-01-02T15:12:16.325-08:00Yorgunum<br />Çok yorgun, uykum var . . .<br />O kadar çok şeyim varken nasıl uyuyabilirim ki…<br />Öğrenmek istediklerim hiç bitmeyecek sanırım.<br />Hiç doymayacağım, ne bilgiye, ne sevgiye, ne de ilgiye…<br />Sınavlarım artık beni zorluyor.<br />Başından kalkamayacakmışım gibi geliyor, oysaki bunlar gerçek değil. Sadece sınav.<br />Bu sefer sözlüye kaldırdı beni ama hiç zamansız bir sözlü bu. Hiç hazırlanmamıştım. Korktum… Sınıfta kalmaktan geçememekten korktum. Daha öncede kalkmıştım ama onlar çok kolaydı. Bu ise beni aldı götürdü uzaklara ve geleceğe.<br />Korkuyorum...<br />Ama umutluyum, beni geçirecek bu sözlüden, yazılıdan da 100 alacam.<br />Her zaman yakalanmıyoruz ani sözlülere, her an kalkacakmışız , gidecekmişiz gibi hazırlanmalıyız hayata.<br /><br />2008 Ocak / 01:11<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4853126383179641165-8344550588467595875?l=tarcinasan.blogspot.com' alt='' /></div>AŞANhttp://www.blogger.com/profile/14957272272138479417noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4853126383179641165.post-61995116447807801232008-01-02T13:32:00.000-08:002008-01-02T13:40:13.178-08:00Anladım ki...<br />Sen benim hayatıma girmeliydin<br />Anladım ki...<br />Acıları çekmeliydim<br />Anladım ki...<br />Yeniden aşık olabiliyorum<br />Anladım ki...<br />Bunu öğretmek için hayatıma girdin<br />Anladım ki...<br />Kaybedebiliyorum<br />Anladım ki...<br />Herşeyi elde edemeyeceğimi<br />Anladım ki...<br />Bu kadar çok hayatın üstünde durulmaması gerektiğini<br />Anladım ki ...<br />Daha basit düşünmeliyim<br />Anladım ki...<br />Silkelenmem lazımdı<br />Hayatımı düzene koymak için<br />Anladım ki ...<br />Elimdeki değerlere sahip çıkmam lazım<br />Anladım ki...<br />Karar vermem lazım<br />Anladım ki ...<br />Net görmek için acı çekmek lazımmış<br />Anladım yani her şeyi …<br />Kafamı temizlendim. Refresh ettim yani...<br /><br />2006<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4853126383179641165-6199511644780780123?l=tarcinasan.blogspot.com' alt='' /></div>AŞANhttp://www.blogger.com/profile/14957272272138479417noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4853126383179641165.post-29111727327678266742007-12-23T04:00:00.000-08:002007-12-23T04:04:25.798-08:00Bu kadar mı yalnızlığa düştük ?<br />Yoksa teknoloji yorgunları mıyız ?<br />Sosyalleşmeyi nette arayanlar size sesleniyorum.<br /><br />Yani hepimize bu sesleniş aslında …<br /><br />O kadar yalnızlar ki, online olan hiç tanımadığınız insanlara istediğinizi yazabiliyorsunuz.<br />Nasıl bir güvence nasıl bir anlaşılmazlık bu benim için… Kimim ki, ya da siz kimsiniz ki ? birde tanışabilir miyiz diyorsunuz ? Neden ?<br />Arkadaşlarınız mı yetmiyor ? Yoksa sadece kendinizi, burada mı rahatlatmak istiyorsunuz…<br />Gerçek yaşamdan mı korkuyorsunuz ?<br /><br />Ben eski aşkları , eski arkadaşlıkları, eski dostlukları özledim…<br />Hani aylarca elini dahi tutamadığın sevgilileri, sevginin, sexin, aşkın, özlemin bu kadar ayak altında olması benim midemi bulandırıyor.<br /><br />İnsanların, internete sığınması bence sosyalleşmenin yozlaşmasından geliyor.<br />İyi düşünmek istiyorum, zamansızlık diyeceğim bunun iyi yanınada, öyle ummak istiyorum aslında. Toplumun bu kadar, yalnız kişilerden oluşması beni ürkütüyor çünkü.<br />Evet; zamansızlık, işe git, eve gel , üstüne üstlük geç gel, bir yerlere çıkamama, netin başına geç, belki sohbet edecek birilerini bulabilirim diye.<br />Yok mu netten çıkan güzel dostluklar tabiî ki var.. Benimde oldu güzel arkadaşlarım burada. Ama çok az … Gerçekten zamansızlıktan burada arkadaş arayan çok az.<br />Ve özellikle şu oyunu oynuyorum zaman zaman ; kim online yapıp, kim düşecek bu akşamın yalnızları diyorum. En az 5 kişi düşüyor. Ya poke , ya mesaj ya da direkt friend req. gönderiyorlar. Hiç tanımadıklarımı ellemiyorum bile. Eskiden usulen, özür diliyordum<br />( nedense ) hani sizi ignore edecem diye. Şimdi direkt ignore, ne işim olur tanımadıklarımla değil mi ? Sizin ne işiniz oluyor ?<br /><br />Ben site olarak ayırdım aslında bu işi, iş için olan sitelerde de bu işler farklı yürüse bile, hemen herkesi kabul ediyorum. Bir iş bağlantısı olabilir diye. Hiç olacağına inanmasam dahi . Hani onun konsepti farklı yaaa .<br /><br />Çok şeyler öğreniliyor, kısa zamanda bilgi yayılıyor buradan. Her türlü bilgiye ulaşmak çok güzel.<br /><br />Amacım, neti kötülemek değil, sadece sosyal bir varlık olan insanın, sadece burada yaşamasına kötü diyorum.<br /><br />Burası sadece bir araç olmalı, amacımız olmamalı.<br /><br />Netin içine düşerek yaşanan yaşamlardan, korkuyorum. İnsanlığımızdan çıkmışız gibi geliyor. Ayarını iyi yapmak lazım bu işin.<br />Her şeyin tadında,kıvamında güzel olması gibi…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4853126383179641165-2911172732767826674?l=tarcinasan.blogspot.com' alt='' /></div>AŞANhttp://www.blogger.com/profile/14957272272138479417noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4853126383179641165.post-25119735911268780072007-12-16T07:39:00.000-08:002007-12-16T07:41:58.406-08:00Güncelimiz, hayatımızın her bir köşesine yerleşen inovasyon…<br /><br />Kimileri moda dedi, kimileri yüzyılın gerçeği dediler ona. Yoksa, bir sosyal salgın mıydı bu inovasyon dedikleri ?<br />Bence hepsi. Kimileri bunu moda olduğu için okudu, yaptı, eğitimlerini aldı, kimileride piyasada ayakta kalabilmek için, işlerini ve yaşamlarını sürdürebilmek için inovasyonu hayatlarının tam orta yerine koydular.<br />Bu konuda düşünmeye başladınız mı ? Beyniniz durmuyor , hep o yönde düşünmeye başlıyorsunuz. Sürekli düşünüyorsunuz…<br />Her baktığınız konuya, nesneye nasıl olabilir ? Nesi eksik ? Ne bekliyorlar ? diye buna benzer birçok soru kafanızın içinde dolaşmaya başlıyor ve hayal ediyorsunuz.<br />Unuttuğumuz bir eylemi gerçekleştirmeye başlıyoruz.” Hayal etmeyi…”<br /><strong><span style="color:#ff0000;">Hayalin sınırı yok , inovasyonunda yok…</span></strong><br /><br />Inovasyon kendi sektörünüzden değilde, başka sektorlerden örnekler alarak yapıldığında daha başarılı olduğu görülmüş.<br />Ne kadar teknoloji desek de, kanunlar desek de, sosyal bir varlık olamadığımız sürece inoaktif fikirler çıkarabileceğimizi düşünmüyorum.<br />Farklı bölümlerden kişilerin bir araya gelerek, inoaktif fikirler çıkarmaları her zaman daha başarılı olmuştur.<br /><br />Büyümek ve karlılık için inovasyon şart.<br />Hepimize inovasyonlu günler diliyorum...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4853126383179641165-2511973591126878007?l=tarcinasan.blogspot.com' alt='' /></div>AŞANhttp://www.blogger.com/profile/14957272272138479417noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4853126383179641165.post-37984392215012964242007-12-09T06:38:00.000-08:002007-12-09T06:42:48.649-08:00Kim mi onlar 70-75 doğumlu olanlar …<br />Öylesine kararsız ki bu hayatlar… En çok depresyonda olanlarda günümüzde onlar.<br /><br />Hem hayatlarını yaşamak istiyorlar doyasıya hem de toplum diyorlar. Her iki jenerasyon arasına öyle sıkışmışlar öyle sıkışmışlar ki. Her şey onlarda patlıyor. Anneleri gibi evinin kadını olmak isterken , günümüz kadını gibi aşklarını, heyecanlarını yaşamak istiyorlar. İkisinide yapamıyorlar ve karışıp kalıyorlar hayatın tam içinde…Öylece kalıyorlar…<br /><br />Hep başkalarını düşünmek daha fazla öğretilmiş onlara. Kendilerinden önce başkalarını düşünmüşler. Büyüdüklerinde ise bunun böyle olmadığının farkına varmanın acısı ile ortada kalıyorlar.<br /><br />En mükemmel kadın olmak istiyorlar. En iyi anne, eş, sevgili, iş kadını her şeyin en iyisi yani.<br />Bunun için çabalamaktan bıkmıyorlar.<br />Oysaki bunlardan biri hayatlarında eksik olsa ne olacak ki, hiçbirşey. Yaşları ilerledikçe, daha bir farkındalılıkları artıyor. O zaman geçmiş yıllarına acımaya başlıyorlar. Yine kendilerini suçluyorlar. Neden daha önceden düşünemedim diye…<br /><br />Onlar ; aşkı yaşamayı seven ve sürekliliğine inanan çiçek anne-babaların çocukları.<br /><br />Ne zaman bugünü yaşamayı öğrenecekler , ancak o zaman mutlu olabilecekler.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4853126383179641165-3798439221501296424?l=tarcinasan.blogspot.com' alt='' /></div>AŞANhttp://www.blogger.com/profile/14957272272138479417noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4853126383179641165.post-87016962237002394472007-12-07T03:56:00.000-08:002008-02-27T13:58:21.084-08:002007 - 2008 yılında – OZANCA<br /><br /><br />· Çizki film<br /><br />· Kivi - Kirpi<br /><br />· Bedena Dersi<br /><br />· Babasına ekmek almaya giderken, "yolun açık olsun baba" dedi.<br /><br />· Ozan kendini şöyle ifade etti. Şubat-2008 " Ben sevgi çocuğuyum. Herkesi seviyorum. " :)<br /><br /><br />· Dede ; babamın kafasıda seninki gibi biliyor musun demiş. Dedesi ewt dedecim biliyorum. Bizlere kel denir demiş. Kel ne demek demiş.<br /><br />· Dedesi ile yürüyüşe çıkıyorlar. Papatyaları görünce, dur dede , papatyaları toplayıp anneanneme götüreyim demiş. O sırada lale görür. İlk kez gördüğü için, bu ne diye sorar. Lale der dedesi. Bu daha güzelmiş bunlarıda anneme toplayayım der :)<br /><br />· Balkonda beklerken, aşağıdan Birsen teyze geçer. Ozan, Birsen teyze sakın gelme , bizde anneannem ders veriyor der. :)<br /><br />· Piskopat dede demiş.<br /><br />· Anne 30 martta sinemalarda çocuk kilmi varmış.<br /><br />· Anne piyasalara çok oyuncak gelmiş değil mi ? 21.07.2007-Ikea kahvaltıda<br /><br />· Anne senaya bu topu verecegim. Neden oğlum ? çünkü sadece evlenecegim kızlara veririm.<br /><br />· Ozan Doğaya 2007 eylül ayında seni seviyorum dedi. Geçen seneden beri, Doğa Ozana aşıktı. Yılmadı ve sevdi :) Sonunda Ozan da aşık oldu. Ama Ozan kendini Doğaya öptürmüyor. Babası Ozan’a sorar ; Doğaya kendini neden öptürmüyorsun diye ? Ozan cevap verir. Baba her öpüşünde aşık oluyor ama bana :)<br /><br />· Can a , Efe vurduğu ve ağlattığı için, Ozan Efeye vurmuş. Efe’de Ozanı ısırmış ve morartmış. Ozanın koluna öğretmeni, buz koymuş. Ben kolu görüp sordğumda Ozan, Ozan şöyle der, sevdiğim arkadaşlarımı tabikim koruyacağım annecim.<br /><br />· Eylül 2007 de Ozanın annesine seslenme şekilleri ; Tatlım su getirir misin ?<br /><br />· Küçük hanımefendi gelsene :) diyor banaaa :)<br /><br />· Annesi araba kullanırken, Ozan araba koltuğunda oturuyordur. Annesinin askısı düşmüştür. Ozan arkadan yüksek sesle bağırır;<br />- Anneeeee<br />- Çabuk askını kaldır, memelerin gözükecek :)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4853126383179641165-8701696223700239447?l=tarcinasan.blogspot.com' alt='' /></div>AŞANhttp://www.blogger.com/profile/14957272272138479417noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4853126383179641165.post-17716125812638720672007-12-07T03:51:00.000-08:002007-12-11T05:58:22.683-08:002006 yılında - OZANCA<br /><br />· Trafik = Tfarik<br />· Eti kaymaklı = Eti kıymıklı<br />· Domates = totemes<br />· Uykucu = Nenne<br />· Portakal = Porkatal<br />· Kipa = Pita<br />· Meyve suyu = nenenenene suyu<br />· Migros = Mignos<br />· Kitap = Kipat<br />· Goflet = Gogo<br />· Yüksek= Yüskek<br />· Kova= Kofa<br />· Efendilerim beylerim<br />· Günler oldu<br />· Deyo<br />· Geleyo<br />· Hakluma bak şimdi ne geldi anne ?<br />· Gagoz kapakları<br />· Film = Kilim<br /><br />· Onunla bir gün, yanlış yaptığı bir konuyu konuşurken, sen niye konuşmuyorsun dediğimde :)<br />Konu neydi unuttum dedi :)<br /><br />· Dün babası Ozan bağırdı. 5 dk sonra babasının yanına gelip “ baba niye benle yüksek sesle konuşuyorsun “ dedi.<br /><br />· 08.09.2006 sabah babası Ozan a kızar. Ozanın gözleri dolmuştur. Gardı düşmüştür.Babasına dönüp şunu söyler “Babacım bana niye böyle davranıyorsun. Sen böyle davranınca ben çok üzülüyorum “<br /><br />· Ozan, annesinin araba kullanmasını beğenmemektedir. Bir gün annesi ile, Kipa Çiğli'ye giderken, annesine Kipanın altına arabayı park etmesi gerektiğini söyler. Annesi ben orayı sevmiyorum der. Ozan ama babam oraya park ediyor. Oraya park etmen lazım. Çünkü araba güneşte kalıyor der. Annesi hala istemediğini söylediğinde, sen park edemiyorsun ondan demi der.<br /><br />· Yine bir gün annesi ile Ozan yoldadırlar.Annesi tümsekten biraz hızlı geçer;<br /><br />o Ozan ; Anne bakar mısın diye bağırır.<br />o Anne ; Döner ve bakar . Birde ne görsün.<br />o Ozan ; Parmağını yukarı kaldırmış ve kaşlarını çatmış. Annesine şunu söyler ; kaç kere sana söyleyeceğim; Frene basmalısın diye “<br />o Anne ; Dumur olmuştur. Gülsün mü ağlasın mı ?<br /><br />· Bir gece balkondan bakarken, dağdaki ışıkları görüp , Anne orası İstanbul mu demişti.<br /><br />· Dedesi ile yazlıkta, bir komuşularını ziyarete giderler. Komşunun balkonunda, bir salıncak vardır büyük olanlardan. Ozan nın çok hoşuna gider ve dedesine söyler bunu. Dedeside, annene söyle sana alsın der. Ozan da annemin parası yok sen al dede der :)<br /><br />· Yine dedesi ile yazlıkta, komuşularının bir kızını Ozan çok beğendiğini söyler. Kız ortaokula gitmekde ozan ise daha 3 yaşındır. Dedesine bana Gonca yı alır mısın der ? Dedesi daha cevap veremeden Ozan; ben de para yok ondan alamam dede sen al der. Arkasından haaaaaa tamam benim arabalı kumbaramda para olacaktı ben alırım der :) dedesi şokta ozan a bakmaktadır sadece :) Arkasından dede vazgeçtim almayalım boyu çok uzun der :)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4853126383179641165-1771612581263872067?l=tarcinasan.blogspot.com' alt='' /></div>AŞANhttp://www.blogger.com/profile/14957272272138479417noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4853126383179641165.post-15336500866384855862007-12-06T07:28:00.000-08:002007-12-09T06:33:31.570-08:00Yalnızlığı hem severim, hemde korkarım.Ne yapmayı bilmeden yaşamak, hayat amacını unutmak, insana kendini kaybettiriyor. Kendine ve çevrene acımasız oluyorsun.<br />Ölmek istiyorsun ama onu bile beceremiyorsun.<br />Dünyanın en beceriksiz mişin gibi bakıyorsun hayata…<br />Üzgünüm, kendime ve yaptıklarıma<br />Kızgınımda ama elden bir şey gelmiyor…<br />Sanırım ewt buldum ben duygu yorgunuyum…<br />Yoruldum hem de çok<br />Kırıldım,üzüldüm ve sıkıldım…<br />her şeyimde kırılıyor eşya olarak<br />sanki içimin kırgınlıkları eşyalarıma yansıyor<br />Çekmecelerime, dolap kapaklarıma,<br />Bilgisayarıma, telefonuma, kornişime,<br />Panjuruma,sehpama<br />Yavaş yavaş hepsi kırılıyor<br />Benim kalbimin kırıldıgı gibi…<br />Hayatı tadında yaşamak istedim,<br />Ne bir tatlı kadar baysın<br />Ne de bir acı kadar<br />Acıtsın yüreğimi<br />Yavaş yavaş olsun<br />Ama bir enerji içeceği<br />Gibi ani heyecanlarda versin<br />Sonra durulsun…<br />Hiç ekşimesin, hiç kokmasın<br />Hiç bozulmasın hayat<br />Tadında olsun…<br />Ne güzel bir deyimmmdir bu yaa<br />Tadında olmak<br />Ayarında bir şey<br />Bozulmamış bir hayat<br />Vadesi geçmemiş, ömrü tükenmemiş bir hayat<br />Kiminin vadesi ne çabuk gelir<br />Belki onun bu kurtuluşudur<br />Ama bizler erken gidenin arkasından<br />Daha çok üzülürüz …<br />Neden ?<br /><br />17/08/2007- İzmir<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4853126383179641165-1533650086638485586?l=tarcinasan.blogspot.com' alt='' /></div>AŞANhttp://www.blogger.com/profile/14957272272138479417noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4853126383179641165.post-33585067622759673782007-12-06T07:26:00.000-08:002007-12-09T06:33:00.113-08:00Yollarım uzundu<br />Bitmeyen uzun yollar<br />Sevgiye ve şevkate aç yollar<br />Asla kavuşmayan yollar<br /><br />Kimselerin bilmediği<br />Uzun yollar<br />Yollar acımasızdı<br />Sevgi yoksunu yollar<br /><br />Sevgilileri kavuşturanda<br />Ayıranda onlardı<br />Üşüten yollar<br />Sıcaklığa özlem duyanları<br /><br />Herşeyin tersiydi<br />Bu yollar<br />Ne yollar beni anladı<br />Ne de ben yolları<br />Anladım…<br /><br />İzmir – 07.03.2007 - 22:41<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4853126383179641165-3358506762275967378?l=tarcinasan.blogspot.com' alt='' /></div>AŞANhttp://www.blogger.com/profile/14957272272138479417noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4853126383179641165.post-45649237011989846602007-12-06T07:22:00.000-08:002007-12-09T06:33:55.785-08:00Birçok kesitini hatırlamadığım çocukluğum.<br />Nedenini ise, neden hatırlamadığımın, asla bilemediğim bir çocukluğum var. Hiçkimsenin aklına getiremeyeceği yaşlardaki anılar taze iken, ilkokul hayatımın çoğunun olmadığı bir çocukluk.<br /><br />Annem ve babam, hem ilk çocuk olmamdan dolayı, hem de öğretmen olmalarından dolayı, benim isteklerimi gerçekleştirme konusunda bir o kadar hevesliyken, bir o kadar da titizlerdi. Her çocuk gibi hayvanları çok severdim.Ailemde kendi imkanları içinde, tüm çocukluğumda, hayvanlara bakmama izin verdiler. Kuzu istedim, eve kuzu geldi. Evet inanamayacaksınız ama, babam eve bir kuzu getirdi. Bir gece kalabildi ancak. Annem banyoda yıkarken onu, yaralı olduğunu farketti. Bütün gece meledi kuzum ve babam geri götürmek zorunda kaldı.<br />Çiftlik hayvanlarından başlayınca, civciv isterim dedim. 5 tane civiciv eve geldi. Tabi küçük olduklarında çok güzeller.Kendi kutularında yaşıyorlar. Ara sırada, onları dışarı çıkarıyorum ve ev içinde gezinti yapıyorlardı.<br />Yine onları gezintiye çıkardığım günlerden birgün, kardeşim “ ki o bir yaşında ve onbeş kilo ağırlığında bir azman” üstelik yürümeye yeni başlamış bir canavar, hızını alamayıp, benim civcivlerimden birinin üstüne bastı ve öldürdü. Evde yas ilan etmiştim. Kardeş konusunda zaten kıskançlık vardı. Daha bir sinir olup, çok üzülmüştüm.<br />Gel zaman git zaman o sevgili civcivlerim büyüdü. Hepsini tavuk diye almıştık ama herkese olduğu gibi bizede tüm civcivler horoz çıkmışlardı. O zamanlarda anlamalıydım, horoz seçmek ve bulmak kolay, tavuk bulmak zor diye …<br />Hepsi büyüyünce, onları aşağıdaki kömürlüğe aldık. Hepsi küçük horozlardı. Hergün onları düzenli besliyor ve sevgiyle onlarla konuşuyordum.<br />Yalnız bir sorunum vardı. Hemde bence çok büyük bir sorun, benim horozlarım ötmüyordu. Bunu arkadaşlarımla paylaştım. Bazıları çok şaşırdı, bazı bilgili yani bilmiş arkadaşlarımda bana güzel tavsiyelerde bulundular.<br />Bende her arkadaşına inanan çocuk gibi, o tavsiyeleri uyguladım. Tavsiye aynen şöyle idi; Sabah erken kalkıp kümese gidip ( bu bizim kömürlüktü ), horozlara ötmesini öğretecektim. Onlar ötmeyi bilmezler. Kendileri gibi yanında bir büyükleri olmadığı için, nerden bileceklerdi ötmesini değil mi ?<br />Sen onların ailesi olduğuna göre, sen öğretecektin bunu onlara dediler. Bende, her sabah, bir hafta boyunca kümese gidip, öttüm durdum, öttüm durdum ve konustum onlarla. Nasıl yapılacağını detaylı detaylı anlattım.<br />Evettttt ….<br />Bir hafta sonunda ötüyorlardı ama pek horoza benzemiyorlardı. Ben ise amacıma ulaşmıştım. O zaman , bana bunun bir içgüdü olduğu öğretilene kadar, kendimle gurur duydum. Çocukluğun saflığı ve temizliği ile öğretide bulunmuştum.<br />O çoçukluk zamanlarınızda korkusuzca herkese inanıyorsunuz. Ve bu hayatınızın bir parçası haline gelebiliyor.<br />Çocukluktan kurtulamamışlar, hala herkese inanmaya devam ediyorlar…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4853126383179641165-4564923701198984660?l=tarcinasan.blogspot.com' alt='' /></div>AŞANhttp://www.blogger.com/profile/14957272272138479417noreply@blogger.com0